اما چنین نیست ، رضایت پدران دختران بطلاق و همچنین رضایت خود دختران‌ بطلاق از مبغوضیت طلاق نمیکاهد ، زیرا آنچه اسلام میخواهد اینستکه ازدواج‌ پایدار و کانون خانوادگی استوار بماند ، تصمیم زوجین بجدائی تأثیر زیادی‌ در این جهت ندارد . اسلام که طلاق را مبغوض و منفور شناخته تنها بخاطر زن و برای تحصیل‌ رضایت زن نبوده است که با رضایت زن و فامیل زن مبغوضیتش از میان برود . علت اینکه موضوع امام حسن را طرح کردم ، گذشته از اینکه یک تهمت‌ تاریخی را از یک شخصیت تاریخی در هر فرصتی باید رفع کرد ، اینست که‌ بعضی از خدا بی خبران ممکن است این کار را بکنند و بعد هم امام حسن را به عنوان دلیل و سند برای خود ذکر کنند . بهرحال آنچه تردید در آن نیست اینست که طلاق و جدائی زوجین فی حد ذاته‌ از نظر اسلام مبغوض و منفور است .

چرا اسلام طلاق را تحریم نکرد ؟

در اینجا یک سؤال مهم پیش می‌آید و آن اینکه اگر طلاق تا این اندازه‌ مبغوض است که خداوند مرد این کاره را دشمن میدارد ، پس چرا اسلام طلاق‌ را تحریم نکرده است ؟ چه مانعی داشت که اسلام طلاق را تحریم کند و فقط در موارد خاص و معینی آنرا مجاز بشمارد ؟ بعبارت دیگر آیا بهتر نبود که‌ اسلام برای طلاق شرائط قرار میداد و تنها در صورت وجود آن شرائط بمرد اجازه طلاق میداد ؟ و چون طلاق مشروط بود قهرا جنبه قضائی