مجله زن روز را درباره نکاح منقطع خواندم بی اختیار بیاد مسئله وحدت‌ وجود افتادم . دیدم همه حرفها بمیان آمده است جز همان چیزی که روح این‌ قانون را تشکیل میدهد و منظور قانون‌گذار بوده است . البته این قانون چون یک " میراث شرقی " است ، این اندازه مورد بی‌ مهری است و اگر یک " تحفه غربی " بود اینطور نبود . قطعا اگر این قانون از مغرب زمین آمده بود ، امروز کنفرانسها و سمینارها داده میشد که منحصر کردن ازدواج به ازدواج دائم با شرائط نیمه‌ دوم قرن بیستم تطبیق نمیکند ، نسل امروز زیر بار اینهمه قیود ازدواج دائم‌ نمیرود ، نسل امروز میخواهد آزاد باشد و آزاد زندگی کند و جز زیر بار ازدواج آزاد که همه قیود و حدودش را شخصا انتخاب و اختیار کرده باشد نمیرود . . . و بهمین دلیل اکنون که این زمزمه از غرب بلند شده و کسانی امثال " برتراند راسل " مسئله‌ای تحت عنوان " ازدواج رفاقتی " پیشنهاد میکنند پیش بینی می‌شود که بیش از آن اندازه که اسلام خواسته استقبال شود و ازدواج دائم را پشت سر بگذارد و ما در آینده مجبور بشویم از ازدواج دائم‌ دفاع و تبلیغ کنیم . معایب و مفاسدی که برای نکاح منقطع ذکر شده از این قرار است : ١ - پایه ازدواج باید بر دوام باشد ، و زوجین از اول که پیمان زناشوئی‌ می‌بندند باید خود را برای همیشه متعلق بیکدیگر بدانند و تصور جدائی در مخیله آنها خطور نکند ، علیهذا ازدواج موقت نمی‌تواند پیمان استواری میان‌ زوجین باشد . اینکه پایه ازدواج باید بر دوام باشد بسیار مطلب درستی است ، ولی این‌ ایراد وقتی وارد است که بخواهیم ازدواج موقت را جانشین ازدواج دائم‌ کنیم و ازدواج دائم را منسوخ نمائیم .