اعلای عشق و احساسات با تعدد سازگار نیست ، همچنانکه با عقل و منطق نیز سازگار نیست . " راسل " در زناشوئی و اخلاق میگوید : " بسیاری از مردم امروز عشق را یک مبادله منصفانه احساسات میدانند و همین دلیل به تنهائی صرف نظر از دلائل دیگر برای محکوم کردن تعدد زوجات کافی است " . من نمی‌دانم چرا اگر بناست مبادله احساسات منصفانه باشد باید انحصاری‌ باشد ؟ مگر پدر که فرزندان متعدد خود را دوست میدارد و متقابلا آنها پدر را دوست می‌دارند مبادله احساسات آنها بطور منصفانه نیست ؟ اتفاقا با اینکه فرزندان متعدند علاقه پدر به هر یک از فرزندان بر علاقه هر یک از فرزندان نسبت بپدر میچربد . عجیب اینست که این سخن را کسی می‌گوید که دائما به شوهران توصیه می‌کند که عشق زن خود را به بیگانه محترم بشمارند و مانع روابط عاشقانه آنها نشوند . متقابلا چنین توصیه‌هائی بزنان میکند . آیا بعقیده راسل باز هم‌ مبادله احساسات زن و شوهر منصفانه است ؟

از نظر تربیتی

هووگری ضرب المثل ناسازگاری است . برای زن دشمنی بالاتر از " هوو " وجود ندارد . چند همسری زنان را بقیام و اقدام علیه یکدیگر و احیانا شوهر وا می‌دارد و محیط زناشوئی را که باید محیط صفا و صمیمیت باشد بمیدان‌ جنگ و جدال و کانون کینه و انتقام تبدیل می‌کند . دشمنی و رقابت و عداوت میان