میکند که : " در زمان ژوستی نین چند نفر از فلاسفه رومی که مورد آزار و اذیت مسیحیان قرار گرفته و نمی‌خواستند مذهب مسیح را قبول کنند روم را ترک گفته و بدربار خسرو پرویز پادشاه ایران پناه آوردند و در آنجا چیزی‌ که بیشتر موجب حیرت آنها شد ، این بود که نه تنها تعدد زوجات مرسوم‌ بود ، بلکه مردها با زنهای دیگران آمیزش میکردند " . ناگفته نماند که فلاسفه رومی به دربار انوشیروان پادشاه ایران پناه‌ آوردند نه خسروپرویز . ذکر خسرو پرویز در کلام منتسکیو اشتباه است . در میان اعراب ، تعدد زوجات حد و حصری نداشت . محدود کردن اسلام تعدد زوجات را و حداکثر معین کردن برای آن ، برای آن عده از اعراب که بیش‌ از چهار زن داشتند اشکال بوجود می‌آورد ، افرادی بودند که احیانا ده زن‌ داشتند و مجبور بودند که شش تای آنها را رها کنند . پس معلوم شد ، اسلام تعدد زوجات را ابتکار و اختراع نکرده ، بلکه‌ برعکس برای آن حدود و قیودی مقرر کرده است ، ولی آنرا بکلی لغو و نسخ‌ هم نکرده است . در فصلهای آینده ببینیم علت پیدایش تعدد زوجات در میان بشر چیست ؟ آیا علت آن زورگوئی مرد و تحکم او بر زن بوده است ، یا ضرورتهای خاصی در کار بوده که آنرا ایجاب میکرده است ؟ آن ضرورتها چیست ؟ آیا از نوع عوامل منطقه‌ای و جغرافیائی است ، یا از نوع دیگر است ؟ و بالاخره چرا اسلام این رسم را الغا نکرد ؟ حدود و قیودی که اسلام‌ برای تعدد زوجات مقرر کرده چیست ؟ و بالاخره