من از ساده دلی بعضی از ناقلان حدیث شیعی مذهب تعجب میکنم که از طرفی‌ از پیغمبر اکرم و ائمه اطهار اخبار و احادیث بسیار زیادی روایت میکنند که خداوند دشمن میدارد یا لعنت میکند ، مردمان بسیار طلاق را ، پشت سرش‌ مینویسند : امام حسن مرد بسیار طلاقی بوده . این اشخاص فکر نکرده‌اند که‌ یکی از سه راه را باید انتخاب کنند . یا بگویند طلاق عیب ندارد و خداوند مرد بسیار طلاق را دشمن نمیدارد ، یا بگویند امام حسن مرد بسیار طلاق نبوده‌ است ، یا بگویند العیاذ بالله امام حسن پا بند دستورهای اسلام نبوده است‌ ، اما این آقایان محترم از یکطرف احادیث مبغوضیت طلاق را صحیح و معتبر میدانند و از طرف دیگر نسبت بمقام قدس امام حسن خضوع و تواضع میکنند و از طرف دیگر نسبت بسیار طلاقی را برای امام حسن نقل میکنند و بدون اینکه‌ انتقاد کنند از آن میگذارند . بعضی کار را به آنجا کشانیده‌اند که گفته‌اند امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام‌ از این کار فرزندش ناراحت بود . در منبر بمردم اعلام کرد که بپسرم حسن‌ زن ندهید زیرا دختران شما را طلاق میدهد . اما مردم جواب دادند ما افتخار داریم که دختران‌مان همسر فرزند عزیز پیغمبر بشود . او دلش خواست‌ نگهمیدارد و اگر دلش نخواست طلاق میدهد . شاید بعضی‌ها موافقت دختران و فامیل دختران را بطلاق برای اینکه‌ مبغوضیت و منفوریت طلاق از میان برود کافی بشمارند خیال کنند طلاق آنوقت‌ منفور است که طرف راضی نباشد ، اما در مورد زنیکه مایل است بافتخاری‌ نائل گردد و چند صباحی با مرد مایه افتخارش زندگی کند طلاق مانعی ندارد .