در جاهلیت پدران و مادران ، مهر را بعنوان حق الزحمه و " شیربها " حق خود می‌دانستند . در تفسیر کشاف و غیره مینویسند ، هنگامی که دختری برای یکی از آنها متولد میشد و دیگری می‌خواست به او تبریک بگوید می‌گفت : " هنیئا لک‌ النافجه " یعنی این مایه افزایش ثروت ، ترا گوارا باد . کنایه از این‌ که بعدا این دختر را شوهر میدهی و مهر دریافت میداری . در جاهلیت ، پدران و در نبودن آنها برادران ، چون از طرفی برای خود حق‌ ولایت و قیمومت قائل بودند و دختر را به اراده خودشان شوهر میدادند و نه‌ به اراده او ، و از طرف دیگر مهر دختر را متعلق به خود میدانستند نه به‌ دختر ، دختران را معاوضه میکردند . باین نحو که مردی به مرد دیگر میگفت‌ که من دختر یا خواهرم را بعقد تو درمی‌آورم که در عوض دختر یا خواهر تو زن من باشد و او هم قبول میکرد ، به این ترتیب هر یک از دو دختر مهر دیگری بشمار میرفت و به پدر یا برادر دیگری تعلق می‌گرفت ، این نوع نکاح‌ را نکاح " شغار " مینامیدند . اسلام این رسم را منسوخ کرد ، پیغمبر اکرم‌ فرمود " « لا شغار فی الاسلام » " یعنی در اسلام معاوضه دختر یا خواهر ممنوع است . در روایات اسلامی آمده است که پدر نه تنها حقی به مهر ندارد ، بلکه‌ اگر در عقد ازدواج برای پدر به عنوان امری جداگانه از مهر چیزی شرط شود و مهر به خود دختر داده شود باز هم صحیح نیست . یعنی پدر حق ندارد برای‌ خود در ازدواج دختر بهره‌ای قائل شود ، هر چند بصورت امر جداگانه از مهر باشد .