بخود اجازه فکر و اندیشه بدهیم اول باید به بینیم آیا لازمه تساوی حقوق ، تشابه حقوق هم هست یا نه ؟ تساوی غیر از تشابه است ، تساوی برابری است‌ و تشابه یک نواختی . ممکن است پدری ثروت خود را بطور متساوی میان‌ فرزندان خود تقسیم کند اما بطور متشابه تقسیم نکند . مثلا ممکن است این‌ پدر چند قلم ثروت داشته باشد ، هم تجارتخانه داشته باشد و هم ملک‌ مزروعی و هم مستغلات اجاری ، ولی نظر باینکه قبلا فرزندان خود را استعدادیابی کرده است ، در یکی ذوق و سلیقه تجارت دیده است و در دیگری‌ علاقه بکشاورزی و در سومی مستغل داری ، هنگامی که میخواهد ثروت خود را در حیات خود میان فرزندان تقسیم کند با در نظر گرفتن اینکه آنچه بهمه‌ فرزندان میدهد از لحاظ ارزش مساوی با یکدیگر باشد و ترجیح و امتیازی از این جهت در کار نباشد ، بهر کدام از فرزندان خود همان سرمایه را میدهد که قبلا در آزمایش استعدادیابی آنرا مناسب یافته است . کمیت غیر از کیفیت است ، برابری غیر از یکنواختی است . آنچه مسلم‌ است این است که اسلام حقوق یک جور و یک نواختی برای زن و مرد قائل‌ نشده است . ولی اسلام هرگز امتیاز و ترجیح حقوقی برای مردان نسبت بزنان‌ قائل نیست ، اسلام اصل مساوات انسانها را درباره زن و مرد نیز رعایت‌ کرده است . اسلام با تساوی حقوق زن و مرد مخالف نیست ، با تشابه حقوق‌ آنها مخالف است . کلمه تساوی و مساوات چون مفهوم برابری و عدم امتیاز در آنها گنجانیده‌ شده است جنبه " تقدس " پیدا کرده‌اند ، جاذبه دارند ، احترام شنونده‌ را جلب میکنند ، خصوصا اگر با کلمه