بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٦١ - ١٦/ ١١ احاديثى در باره دون پايه ترين بهشتيان

آن ميوه به او نزديك مى‌شود و او هر چه مى‌خواهد، از آن مى‌خورد.

اگر حورى از حوريان بهشتى، براى اهل زمين آشكار شود، نور خورشيد را تار مى‌كند و زمينيان، مفتون او مى‌شوند.

١٠١٢ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اگر كم‌زيورترينِ اهل بهشت، زيورش با زيور همه اهل دنيا مقايسه شود، زيورى كه خدا او را با آن در آخرتْ آراسته مى‌سازد، از زيور همه اهل دنيا برتر خواهد آمد.

١٠١٣ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: حتّى دون‌پايه‌ترينِ اهل بهشت، چنان است كه در ميان هزار هزار خدمتكار، از پسركان جاويدان، بر اسبانى از ياقوت سرخ كه بال‌هايى از طلا دارند، مى‌نشيند. «هر گاه بنگرى، آن جا نعمت مى‌بينى و سلطنتى باشُكوه را».

١٠١٤ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: كم‌منزلت‌ترينِ اهل بهشت، داراى هفت درجه (/ رتبه/ پله) است و او بر درجه ششم است و درجه هفتم، بالاتر از اوست. سيصد خدمتكار دارد و هر بام و شام، سيصد سينى طلا به حضورش آورده مى‌شود كه در هر سينى، رنگى (خوراكى‌اى) متفاوت با ديگرى است، و از اوّلين آنها، همان اندازه لذّت مى‌برد كه از آخرينشان لذّت مى‌برد، و مى‌گويد: پروردگارا! اگر اجازه‌ام مى‌دادى، همه اهل بهشت را خوراكى و نوشيدنى مى‌دادم، بى آن كه از آنچه دارم، چيزى كاسته شود ....

١٠١٥ الزهد، ابن مبارك- به نقل از مغيرة بن شُعبه-: موسى عليه السلام به پروردگارش گفت:

پروردگارا! كدام بنده‌ات در بهشت به نزد تو، كم‌منزلت‌ترين است؟