بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٥٩ - ١٦/ ١١ احاديثى در باره دون پايه ترين بهشتيان

همسر دارد و برايش برج و بارو از مرواريد و زبرجد و ياقوت، به اندازه از جابيه‌[١] تا صنعا برپا مى‌شود.

١٠٠٩ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: دون‌پايه‌ترين مرد اهل بهشت، خانه‌اى دارد كه از مرواريدِ يك‌پارچه ساخته شده و غرفه‌ها و درهايش نيز از همان مرواريد است.

١٠١٠ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: حتّى كسى كه درجه‌اش در بهشت از همه بهشتيان پايين‌تر است، ده هزار خدمتكار در پيشگاهش مى‌ايستند و در دست هر يك از آنان، دو سينى است: يكى از طلا و ديگرى از نقره، و در هر يك، رنگى (خوراكى‌اى) است متفاوت با ديگرى. آنچه از آخرين ظرف مى‌خورد، همانند چيزى است كه از اوّلينِ آنها مى‌خورد و از آخرين آن، همان طعم و لذّتى را مى‌چشد كه از اوّلين آنها چشيده است و سپس به بويى چونان بوى مشك تيز تبديل مى‌شوند. نه ادرار مى‌كنند، نه مدفوع، و نه آب بينى مى‌اندازند. برادروار بر تخت‌هايى رو در روى هم مى‌نشينند.

١٠١١ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: حتّى براى دون‌پايه‌ترينِ اهل بهشت، هر بام و شام، ده هزار سينى مى‌آورند و در هر سينى، رنگى از غذاست كه بو و طعمى متفاوت با ديگرى دارد.

شخص در بهشت، چنان است كه پرنده‌اى بر او مى‌گذرد و او هوس آن را مى‌كند. در دَم، آن پرنده به صورت پخته يا بريان شده، به هر صورتى كه دل او خواسته باشد، در برابرش مى‌افتد.

و شخص در بهشت، چنان است كه در باغى از باغ‌هاى خود، ميان درختان گوناگون، گردش مى‌كند و دلش هوس ميوه‌اى از آن ميوه‌ها را مى‌كند. بلافاصله‌

[١]. جابيه، روستايى است از توابع دمشق در ناحيه جولان.