بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١١ - ٤/ ٢٤ همسران بهشتيان

يكى گفت: اى پيامبر خدا! آيا كسى توان آن را دارد؟

فرمود: «نيروى صد [مرد] به او داده مى‌شود».

٢٣٩ المعجم الكبير- به نقل از امّ سلمه-: گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از اين سخن خداوند، آگاه فرما: «وَ حُورٌ عِينٌ».

فرمود: «سيه‌چشمانى هستند سيمين‌بر، درشت‌چشم، موبور مانند پر عقاب».

گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از اين سخن او آگاه فرما: «گويى مرواريدى نهفته‌اند».

فرمود: «به شفافيّت دُر در صدف‌اند كه هيچ دستى به آنها نرسيده است».

گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از اين سخن او آگاه فرما: «در آن جا زنانى خوب و نيكويند».

فرمود: «خوب در اخلاق و نيكو در رخسارند».

گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از اين سخن او آگاه فرما: «گويى تخم‌مرغ زير پَرند».

فرمود: «نازكى آنها، به نازكى پوستى است كه در زير پوسته تخم‌مرغ مى‌بينى؛ يعنى همان پوست نازكى كه بر روى سفيده تخم‌مرغ كشيده شده است».

گفتم: اى پيامبر خدا! مرا از اين سخن او آگاه فرما: «شوى‌دوستانى همسال».

فرمود: «آنان، همان زنانى هستند كه وقتى از دنيا رفته‌اند، پير و فرتوت بوده‌اند و چشمانشان چرك مى‌داده و موى سرشان به سفيدى مى‌زده است.

خداوند، آنان را پس از پيرى، باز آفريد و آنان را دوشيزگانى شوى‌دوست و عاشق‌پيشه و دوست‌داشتنى و هم‌سن و سال، قرار داد».

گفتم: اى پيامبر خدا! آيا زنان دنيا برترند، يا حور العين؟

فرمود: «زنان دنيا برتر از حور العين‌اند، همانند برترى رويه بر آستر».