بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠٩ - ٤/ ٢٤ همسران بهشتيان

٢٣٥ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: مرد، در بهشت، هفتاد سال تكيه مى‌دهد، بدون آن كه صورتش را به طرفى برگرداند. سپس زنى نزد او مى‌آيد و به شانه‌اش مى‌زند و او صورتش را به طرف چهره آن زن- كه از آينه صاف‌تر است و كوچك‌ترين مرواريدش از مشرق تا مغرب را روشن مى‌سازد-، بر مى‌گرداند. زن به او سلام مى‌كند و او جواب سلامش را مى‌دهد و مى‌پرسد: تو كيستى؟

او مى‌گويد: من از فزونى‌ام‌[١].

بر تن آن زن، هفتاد جامه از درخت طوبا پوشانده شده كه كمترين آنها، مانند شقايق نعمان است. پس نگاه مرد از آنها نفوذ مى‌كند تا جايى كه از پشت آنها مغز ساق او را مى‌بيند. نيز تاج‌هايى بر سر دارد كه كوچك‌ترين مرواريد آنها، از مشرق تا مغرب را روشن مى‌كند.

٢٣٦ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در باره اين سخن خداى بلندمرتبه: «گويا ياقوت و مرجان‌اند»-: به گونه او (حورى) مى‌نگرد كه از آينه صاف‌تر است و پست‌ترين مرواريدى كه بر اوست، از مشرق تا مغرب را روشن مى‌كند. نيز هفتاد جامه بر تن اوست كه نگاهش از آنها عبور مى‌كند، به طورى كه از پشت آنها مغز ساق او را مى‌بيند.

٢٣٧ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: زن بهشتى، سپيدىِ ساقش از پس هفتاد جامه نمايان است، به طورى كه مغزِ [ساقِ پاى‌] او ديده مى‌شود. دليلش اين است كه خداوند مى‌فرمايد: «گويا ياقوت و مرجان‌اند». ياقوت، سنگى است كه اگر رشته نخى را داخل آن قرار دهى و سپس آن را صيقل دهى، آن نخ ديده مى‌شود.

٢٣٨ سنن الترمذى‌- به نقل از انَس-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «در بهشت به مؤمن، فلان و بهمان اندازه نيروى مجامعت داده مى‌شود».

[١]. واژه« مَزيد» در متن عربى، اشاره است به اين سخن خداى عز و جل كه:

« وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ» و« لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى‌ وَ زِيادَةٌ»، يا اشاره است به روز جمعه كه از آن به« يوم المزيد» تعبير شده است.