«دقيانوس» رها شده و هجرت نمايند، خداوند قلب ايشان را قوت بخشيد تا در برابر قدرت آن پادشاه ستمگر هراس به دل راه ندهند.
«وَ رَبَطْنا عَلى قُلُوبِهِمْ اذْ قامُوا فَقالُوا رَبَّنا رَبِّ السَّمواتِ وَ الْارْضِ لَنْ نَدْعُوَ مِنْ دُونِهِ الهاً» «١» ما دلهاى آنها را محكم ساختيم در آن هنگام كه قيام كردند و گفتند: پروردگار ما پروردگار آسمانها و زمين است هرگز غير از او معبودى را نمى‌پرستيم.
ب- آرامش روحى مؤمنان:
مؤمنان واقعى از ترس و حزن كه روحيه انسان را تضعيف مى‌كنند، بيگانه‌اند. قرآن كريم آنان را چنين معرفى مى‌كند:
«انَّ الَّذينَ قالوُا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ» «٢» كسانى كه گويند خداى ما پروردگار يكتاست و آن گاه پايدارى كنند نه بيمى دارند و نه غمگين مى‌شوند.
روشن است كسى كه از ترس و اندوه در امان باشد از روحى شاداب و قوى برخوردار خواهد بود. در اصطلاح قرآن از اين حالت روحى نيرومند و اطمينان‌بخش با لفظ «سكينه» به معنى آرامش تعبير شده است:
«فَانْزَلَ السَّكينَةَ عَلَيْهِمْ وَ اثابَهُمْ فَتْحاً قَريباً» «٣» سپس وقار و آرامش بر ايشان نازل كرد و به فتحى نزديك (فتح خيبر) پاداش داد.
علامه طباطبايى قدس سره در تفسير اين كلمه مى‌نويسد: كلمه سكينه از ماده سكون مى‌باشد كه خلاف حركت است. اين كلمه در مورد سكون و آرامش قلب استعمال مى‌شود و معنايش قرارگرفتن دل و نداشتن اضطراب باطنى در تصميم و اراده است،