به طور صحيح و بموقع سود جسته و ضربات كارى بر دشمن وارد سازد. اما نيرويى كه دچار ضعف روحيه است، كارى از پيش نبرده، جز شكست و ناكامى حاصلى به دست نمى‌آورد، چنين شخصى اگر در سطح فرماندهى باشد، دقت كافى در طرح‌ريزى و اجراى برنامه‌ها و تدبير صحيح هنگام رويارويى با خطر را نخواهد داشت و اگر رزمنده ساده باشد بر اثر هراس و وحشت تنها در پى حفظ جان خود برآمده و از سلاح و امكانات بطور كامل بهره نخواهد برد. بر اين اساس است كه «كارشناسان نظامى ٧٥% از پيروزى را در گرو روحيّه عالى نظاميان و رزمندگان مى‌دانند و تنها ٢٥% ديگر را به عواملى چون تسليحات، سازماندهى، آموزش، ارتباطات و ... نسبت مى‌دهند.» «١» به همين جهت، براى هر كشور در حال جنگ، تقويت روحيّه سربازان خودى و تضعيف روحيّه نيروهاى دشمن از اهميّت ويژه‌اى برخوردار است و بسيارى از امور مهمّ نظير تبليغات گسترده، پخش شايعات، برخى از مانورها، حمله به شهرها و ديگر انواع جنگ روانى بر اين اساس انجام مى‌گيرد. در دنياى امروز براى اين امور سرمايه‌گذاريهاى كلان مى‌شود و ميليونها بلكه ميلياردها دلار بودجه هزينه مى‌گردد.
در تاريخ جنگها به موارد فراوانى مى‌شود دست يافت كه نيرويى برخوردار از امكانات، توان رزمى و استعداد قوى چون داراى روحيه ضعيف بوده، دچار شكست شده است، و گاه نيرويى اندك با كمترين توان و استعداد نظامى چون روحيه بالا و قوى داشته، به پيروزى دست يافته است.
روحيه از نظر قرآن‌ در آياتى از قرآن مجيد به اين مسأله اشاره شده و درباره روحيه خوب كه ثمره ايمان و روحيّه ضعيف كه نتيجه سستى‌ايمان است، سخن به‌ميان آمده كه به‌چندنمونه اشاره مى‌كنيم.
الف- روحيّه اصحاب كهف:
وقتى عده‌اى جوان باايمان قيام كرده و تصميم گرفتند از ستم طاغوت زمان خود