هماهنگى تلاشهاى پراكنده و با ايجاد مسير واحد براى همه فعاليتها، مى‌توان در دستيابى به اهداف رزمى اميدوار شد، زيرا در اين صورت از اقدامات خودسرانه و نامنظم جلوگيرى به عمل آمده و تمام يگانها در ساعت معين و از مواضع مشخص با دستور واحد چون صاعقه بر سر دشمن فرود خواهند آمد.
پيامبر صلى اللَّه عليه و آله در يكى از نبردها به مجاهدان راه حق فرمود: به هنگام يورش بر دشمن، چونان انسان واحد حمله كنيد. «١» يعنى همان گونه كه اگر يك انسان بخواهد كارى را انجام دهد يا بر دشمن يورش برد تمامى اعضاى بدنش در اختيار او بوده و با او همراهى خواهند كرد و هر عضوى بطور دقيق حركتى مناسب انجام خواهد داد. نيروهاى رزمى نيز به هنگام يورش بايد چنين حالتى داشته باشند و چون اعضاى بدن فرد واحد، بر فرمان فرمانده گردن نهند و با اشاره او حركت يا توقف كنند، نه اينكه هر فردى طبق رأى و تشخيص خود اقدام كند. در اين صورت همه تلاشها و حركتها در يك جهت متمركز شده و ثمر بخش خواهد بود.
وقتى تلاشها و توانهاى پراكنده در يك خط قرار گرفت، با پرهيز از ناهماهنگيها، توان رزمى نيروها بالا مى‌رود. گرچه تك‌تك افراد تلاش زيادترى نيز انجام ندهند، با كنار هم قرار گرفتن اين قطره‌ها دريايى خروشان از قدرت تشكيل خواهد شد و نيروهاى دشمن را در كام خود فرو خواهد برد.
اكنون كه اهميّت هماهنگى، بخصوص در كارهاى رزمى مشخص شد، بايد گفت:
فرمانده موفق شخصى است كه توان هماهنگ كردن قسمتها و افراد تحت فرمان خود را داشته باشد و بتواند با همسو كردن كليه تلاشها و جلوگيرى از پراكنده كاريها، نيروهاى خود را به صورت يك واحد منظم و كارا در آورد.
ب- تشجيع و توجيه نيروها:
تزلزل، ترس و نا آگاهى، از خطرهايى است كه پيوسته نيروى نظامى را تهديد مى‌كند.
اگر نيرويى دچار ترس و ناآگاهى گردد، نمى‌تواند از امكانات موجود بهره مطلوب را