ترسو مجاز نيست در جنگ شركت كند، زيرا ترسو زود مى‌گريزد و ليكن در نظر بگيرد آن وسائل و امكاناتى كه مى‌خواست با آن بجنگد؛ پس باآن وسائل ديگرى را تجهيز كند كه در اين صورت اجرى مثل او خواهد داشت، بدون آنكه از اجر آن مجاهد كاسته شود.
پيامبر اكرم (ص) فرمود:
«مَنْ جَبُنَ عَنِ الْجِهادِ فَلْيُجَهِّزْ بِالْمالِ رَجُلًا يُجاهِدُ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ» «١» هر كس از جهاد واهمه دارد، پس با مال خود شخصى را تجهيز كند تا در راه خدا بجنگد.
اگر چه ترس در وجود انسان نقص مهم و مانع بزرگى براى رسيدن به سعادت است اما مرض غيرقابل علاج نيست، بلكه با اراده و همت و استفاده از روشهاى صحيح زايل شده و جاى خود را به جرأت و شهامت مى‌دهد. برخى از اين روشها به شرح زير است:
١- تصحيح بينش‌ بيشترين ترس انسان از مرگ است، به عبارت ديگر اغلب ترسهاى انسان به ترس از مرگ برمى‌گردد، در حالى كه اگر انسان بينش صحيحى از مرگ داشته باشد، نبايد بترسد.
امام حسين عليه‌السلام مرگ را براى اصحاب خود اين چنين توصيف مى‌كند:
«فَمَا الْمَوْتُ الَّا قَنْطَرَةٌ تَعْبُرُ بِكُمْ عَنِ الْبُؤُسِ وَ الضَّرَّاءِ الى جَنانِ الْواسِعَةِ ...» «٢» مرگ نيست مگر پلى كه عبور مى‌دهد شما را از مشكلات و مصيبتها به بهشت كسى كه اعمالش صحيح بوده و در مسير حق باشد، نه تنها از مرگ نمى‌هراسد، بلكه استقبال مى‌كند؛ نظير ياران امام حسين عليه‌السلام. از طرف ديگر، بايد توجه داشت كه هيچ راه فرارى از چنگ مرگ وجود ندارد و اجل انسان در هر حال و مكانى كه باشد در موقع مقرر فراخواهد رسيد.
«وَ لِكُلِّ امَّةٍ اجَلٌ فَاذا جاءَ اجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِروُنَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِموُنَ» «٣» هر امتى را مدتى هست و چون مدتشان به سر آيد نه ساعتى مؤخر شوند و نه مقدم شوند.