مزبور را احراز نكنند، مشروط نيز كه نصرت الهى و نزول امدادهاى غيبى است، منتفى خواهد شد، چرا كه نصرت و پيروزى در اين آيه مشروط به رعايت صبر و تقواست.
خداوند حكيم در آيات ديگر نظير: «يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنوُا انْ تَنْصُرُواللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ اقْدامَكُمْ» «١» و آيه شريفه «وَ لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرَهُ انَّ اللَّهَ لَقَوِىٌّ عَزيزٌ» «٢» نصرت و كمك خود را مشروط به اين كرده است كه بندگان نيز خداوند را يارى كنند. يارى خدا يعنى يارى دين و انجام دستورات الهى كه البته جهاد فى سبيل اللَّه بلندترين فراز آن و از بالاترين درجات تقواست.
ج- دعا و استغاثه:
راز و نياز به درگاه خدا نيز يكى از موجبات نزول امدادهاى الهى است. به همين جهت وقتى تاريخ جنگهاى پيامبر (ص) و اميرمؤمنان عليه‌السلام را مطالعه كنيم در موارد متعدّد دعا و مناجاتهاى آنان مشهود است. قرآن مجيد نيز در مورد مؤمنانى كه در راه خدا جهاد كرده و براى پيروزى خود و نزول امدادهاى الهى دعا مى‌كردند اشاره نموده و مى‌فرمايد:
«اذْ تَسْتَغيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجابَ لَكُمْ انّى‌ مُمِدُّكُمْ بِالْفٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُرْدِفينَ» «٣» آن دم كه استغاثه مى‌كرديد و از پروردگار خود كمك مى‌خواستيد. پس پروردگارتان اجابت كرد كه به هزار فرشته كه فرشتگان ديگرى را پشت سردارند، مددتان مى‌دهم.
در جنگ بدر حضرت رسول اكرم (ص) هنگام خروج از مدينه براى سپاهيان خويش دعا كرد كه «بارخدايا ايشان گروه پيادگانند. سوارشان فرماى و برهنگانند، جامه‌شان بپوشان و گرسنگانند، سيرشان كن و نيازمندانند به فضل خود بى‌نيازشان فرماى.» «٤» از اميرمؤمنان (ع) نقل شده كه در شب بدر همه خوابيدند جز پيامبر (ص) كه شب تا