كسانى ماندند كه بيمارى مانع شركت آنها در جنگ شد، در عين حال هر كجا سير كرديم و در هر نقطه كه فرود آمديم آنها در واقع با ما بودند. مگر خداوند متعال در كتاب خود نمى‌فرمايد:
«وَ ما كانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كافَّةً» «١» و نبايد كه مؤمنان همه با همه كوچ كنند (و يكباره به جنگ روند).
ما جنگجويان ايشان بوديم و آنها نشستگان ما بودند. سوگند به كسى كه جان من در دست اوست، دعاى ايشان در نابودى دشمن از سلاح ما مؤثرتر بود. «٢» ٢- شرايط دعا يا چگونه بايد دعا كرد؟
بايد اين نكته را در نظر داشت كه درخواست از خدا با درخواست از بندگان خدا متفاوت است. نيايش و دعا بايد با شرايط و آمادگيهاى قبلى و قلبى همراه باشد. برخى از آن شرايط عبارت است از:
- اطمينان به اجابت و قبولى دعا؛ پيامبر اكرم (ص) فرمود: خدا را بخوانيد در حالى كه به اجابت آن يقين داريد. «٣» - يأس از غير خدا؛ امام‌صادق (ع) فرمود: هنگامى كه اراده كرديد، از خداوند چيزى درخواست كنيد و خداوند حتماً به شما عنايت فرمايد، پس بايد از تمام مردم مأيوس شويد و تنها اميدتان به خداوند باشد. در اين هنگام چيزى را از خداوند سؤال نمى‌كنيد مگر اينكه به شما عطا مى‌كند. «٤» - شكسته دلى؛ امام صادق (ع) فرمود: هر گاه براى هر يك از شما رقّت قلب پيدا شد دعا كنيد زيرا تا دل خالص نشود، رقّت قلب پيدا نمى‌كند. «٥» - اصرار بر دعا: خدا دوست ندارد مردم در خواسته‌هاى خود از يكديگر، اصرار