چنانچه ملاحظه شد خداوند در آيه مزبور ضمن اعلام رضايت از عملكرد طايفه‌اى از مسلمانان به آنها وعده بهشت مى‌دهد، و اين مهمترين تشويق براى بندگان خالص خداست كه بدانند خداوند از عملشان راضى است.
«سابِقُوا الى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَالْارْضُ اعِدَّتْ لِلَّذينَ امَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ ...» «١» (الا اى بندگان!) به سوى آمرزش پروردگارتان بشتابيد و راه بهشتى كه عرضش به اندازه پهناى آسمان و زمين است كه آن بهشت براى ايمان آورندگان به خدا و پيمبرانش مهيا گرديده است در اين آيه، مغفرت و بهشت هدايايى براى مؤمنان به خدا و رسول (ص) هستند و كلمه «سابقوا» به معناى غلبه‌جويى در رسيدن به هدف است و با كلمه سابقوا تمامى انسانها را تحريك و دلگرم كند و به آنها مى‌فهماند كه بايد اين گونه شويد تا چنين مورد تقدير واقع شويد.
«وَ سارِعُوا الى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمواتُ وَالْارْضُ اعِدَّتْ لِلْمُتَّقينَ» «٢» بشتابيد به سوى مغفرت پروردگار خود و به سوى بهشتى كه پهناى آن همه آسمانها و زمين را فرا گرفته و مهيا براى پرهيزكاران است.
كلمه مسارعه، به معناى شدت سرعت است كه در خيرات، صفتى ممدوح است. اين آيه بعد از جنگ احد نازل شد، كه آن حالات يعنى ضعف، وهن و مخالفتها از آنها سرزده بود و گرفتاريها بر سرشان فرود آمده بود و در عين حال بايد بزودى به جنگهاى ديگرى مى‌رفتند و حوادثى شبيه به حوادث جنگ احد در پيش داشتند. «٣» از اين رو، از سياق آيه استفاده مى‌شود كه خداوند با كلمه «سارعوا» آنها را به اعمال خيرى كه در پيش دارند تحريك و دلگرم مى‌كند.