تفسير اين آيه چنين نوشته‌اند:
خداوند سبحان دستور داده است كه رزمندگان اسلام قبل از رو به رو شدن با دشمن به وسيله تهيه سلاح و ابزار آلات نبرد خود را آماده و نيرومند سازند و هر چه مى‌توانند به رفع نيازمنديهاى جنگى خود بپردازند و آنچه را كفّار و مشركان دارند و يا ممكن است تهيه كنند، براى خود تدارك بينند تا بدين وسيله هم دشمن را مرعوب سازند و هم پرتوان و نيرومند در برابر آنان بايستند و از كيان اسلام دفاع نمايند. «١» با نگرشى كوتاه به كلمه «قوّه» و «رباط الخيل» اين معنا بهتر روشن مى‌شود. قوّه در زبان روايات به تيراندازى، شمشير، سپر، و درتفاسير به دژ و سنگرهاى محكم، و خلاصه هرگونه سلاحى كه در جنگ به كار مى‌رود و باعث تقويت نيروهاى اسلام مى‌گردد، تفسير شده است. «٢» از اين رو، رسول خدا (ص) با آغاز نبردها به تهيه سلاح و تجهيزات اقدام مى‌كرد.
تهيه سلاح در شرايطى انجام مى‌گرفت كه مسلمانان به واسطه فقر اقتصادى، توان خريد سلاحهاى مورد نياز خود از قبيل اسب، زره و كمان و غيره را نداشتند و بيشتر تجهيزات و سلاحهاى مورد نياز خود را از غنايم دشمن، تأمين مى‌كردند. در عين حال، وقتى نظام جنگ گسترش پيدا كرد و در سطح وسيع و نوين مطرح شد رسول گرامى اسلام (ص) براى مقابله با دشمنان اسلام به تهيه سلاحها و تجهيزات پيشرفته اقدام كرد و در حد توان، نيروهاى اسلام را مجهز نمود كه خود نقش بسزايى در تحقق پيروزيها داشت.
اينك به بيان شواهدى از سيره پيامبر (ص) و امير مؤمنان (ع) مى‌پردازيم.
الف- در غزوه بنى قريظه:
پس از شكست و فرار مشركان در خندق، رسول گرامى (ص) مأموريت يافت كه به يهود بنى قريظه حمله كند و پاسخ خيانت آنان را بدهد. پيامبر (ص) آنان را محاصره كرد، و پس از به هلاكت رساندن دشمن، غنايم بسيارى به دست آورد. آن حضرت تجهيزات و