آنان بشتابيم. دستاورد آن مبارزه‌ها، پيروزيهايى بود كه توسط مجاهدان سخت‌كوش صدر اسلام، عايد مسلمانان و اسلام شد.
امام زين‌العابدين عليه‌السلام ضمن دعا براى مرزبانان اسلام فرمود: ... بارخدايا! آنچه آنان نمى‌دانند به ايشان بشناسان! و آنچه به آن آگاهى ندارند، به آنان بياموز! و به آنچه نمى‌بينند، بيناشان فرما! «١» اميرمؤمنان عليه‌السلام در تعريف ياران پيامبر (ص) در بدو ظهور اسلام فرمود:
«... وَ حَمَلوُا بَصائِرَهُمْ عَلى‌ اسْيافِهِمْ» «٢» ... آنان آگاهيهايشان را بر شمشيرهاشان حمل مى‌كردند.
از اين سخنان و رفتار معصومين (ع) به ضرورت و نقش اين عامل مهم بيشتر پى مى‌بريم.
در سخنان آن بزرگواران برخى از كلمات از زيبايى و رسايى بيشترى برخوردارند؛ به عنوان مثال در جمله «انَّما كُنَّا نُقاتِلُ بِالْبَصيرَةِ» كه از اميرمؤمنان عليه‌السلام نقل شد؛ آن حضرت مطلب را با لفظ «انما» بيان مى‌كند كه در ادبيات عرب يكى از «ادات حصر» به شمار مى‌رود؛ بدين معنا كه حضرت با اين كلمه، پرداختن به نبرد را تنها به بصيرت و آگاهى كامل منوط كرده و مى‌گويد: تنها در سايه آگاهى بود كه به نبرد مى‌پرداختيم.
انواع آگاهى‌ اينك پس از بيان ضرورت و اهميّتى كه عنصر بصيرت و آگاهى در سرنوشت نيروها دارد، لازم است مواردى را كه آگاهى افراد بدان ضرورت دارد، بيان كرده و به نقش هر يك اشاره كنيم:
١- آگاهى نسبت به اهداف جنگ‌ ٢- آگاهى مذهبى‌ ٣- آگاهى سياسى‌