يك دستور كلى مى‌فرمايد:
«وَ يَقِفُ الَّطلائِعُ وَاْلمَسالِحُ فِى‌اْلَاطْرافِ وَالْغَياضُ وَاْلآِكامُ لِلتَّحَفُّظِ مِنَ‌الْمَكامِنِ» طلايه داران و افراد مسلّح، بر بيشه ها و مخفيگاهها (و مواضعى كه داراى پوشش است و امكان كمين دشمن در آنجاها وجود دارد) گمارده شوند تا مراقب حركات دشمن باشند و از كمين دشمن جلوگيرى شود. «١» ٢- ايجاد موانع و استحكامات. تأمين يگان، گاهى با گماردن نيرو بر قرار مى گردد و گاهى با استفاده از موانع و استحكامات، چه طبيعى و چه غير طبيعى. چنان كه پيامبر (ص) در جنگ «احد» ونيز در جنگ احزاب كوه «احد» و «سِلْع» را در پشت سر خود قرار داد و با استفاده از مانع طبيعى، عقبه لشگر را تأمين كرد. همچنين در همان جنگ (احزاب) با كندن خندق مانع غير طبيعى بر سر راه دشمن ايجاد گرديد.
٣- سرّى نگه داشتن طرحها، دستورات و حركات .. مخفى كارى در بيشتر نبردهاى پيامبراسلام يكى از شيوه هاى آن حضرت بود. همچنين در سريه هايى كه اعزام مى‌كرد، بر پنهان كارى سفارش اكيد مى نمود. در نبرد «ذات السّلاسل» هنگام اعزام سپاهيان، پيامبر گرامى اسلام صلى اللَّه عليه و آله به على عليه السلام فرمود: به روز مخفى شو و در شب حركت كن و نيروهاى اطلاعاتى و ديدبان از تو جدا نشوند. «٢» و نيز هنگامى كه پيامبر (ص) تصميم گرفت به مكه لشكر كشى كند، فرمود: بار خدايا را از آنان (قريش) پوشيده دار. همچنين پيامبر (ص) علاوه بر كنترل راهها به منظور نرسيدن خبر به قريش، آنچه را مى خواست بطور محرمانه به هر يك از سران قبايل گفت و به هر كدام دستور داد كه در محلى خاص به همراه نيروهاى خود به آن حضرت ملحق شود. «٣» ٤- پوشش و فريب. پيامبر (ص) در فتح مكّه براى اينكه دشمن از تصميم و هدف اصلى آن حضرت آگاه نشود، پيش از حركت سپاه، گروههايى را به اين سو و آن سو