عوامل پيروزى و شكست - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٤
عمار ياسر گفت:
«وَاللَّهِ يا اميرَالْمُؤْمِنينَ، ما تَبَعْتُكَ الَّا بِبَصيرَةٍ فَانى سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ يَقُولُ يَوْمَ حُنَيْنِ، يا عَمَّارُ سَتَكُونُ بَعْدى فِتْنَةٌ فَاذا كانَ ذلِكَ فَاتَّبِعْ عَلِيّاً وَ حِزْبَهُ فَانَّهُ مَعَ الْحَقِّ وَ الْحَقُّ مَعَهُ» «١» به خدا سوگند اى اميرمؤمنان از تو پيروى نمىكنم مگر از روى بصيرت و بينايى، زيرا شنيدهام از رسول خدا (ص) در روز جنگ حنين كه فرمود، اى عمار! بزودى بعد از من فتنهاى به وجود مىآيد، در آن صورت تو از على (ع) و حزب او پيروى كن. بدرستى كه على با حق است و حق هم با اوست.
امام سجاد عليهالسلام فرمود: بارخدايا بر محمد و خاندانش درود فرست و پاسداران مرزها را بدانچه جاهلند آگاهى ده و بدانچه نمىدانند داناساز و بدانچه نمىبينند بصيرت بخش. «٢» رهبر معظم انقلاب اسلامى حضرت آية اللَّه خامنهاى دام ظله در زمينه بصيرت و آگاهى رزمندگان اسلام، مىفرمايد:
«دو چيز است كه بيش از همه بايد مورد توجه قرار بگيرد. يكى، كامل كردن آگاهى از شرايط و معرفت به زمان و تحليل صحيح حوادث كه اگر اين تحليل صحيح نباشد مشكلات به وجود خواهد آمد و حتى ايمانهاى محكم هم به خاطر نبودن آگاهى و روشنبينى و نداشتن تحليل درست از وقايع، ممكن است در جهت خلاف قرار بگيرد، همچنان كه در قضيه خوارج اتفاق افتاد. اكثر خوارج داراى ايمانهاى محكمى بودند، لكن از آگاهى و نورانيت و معرفت بهره نداشتند و لذا در مقابل اميرالمؤمنين (ع) قرار گرفتند. يا در همين جريان امام حسن (ع) ... و در قضاياى بعد از آن در دوران ائمه عليهمالسلام تا سال ٢٦٠ ه. ق يعنى سال رحلت امام حسن عسگرى (ع) همه آنچه كه اتفاق افتاد از بىايمانى نبود، بلكه بخش مهمى ناشى از ناآگاهى و نفهميدن درست حوادث بود وقتى به جنگهاى اميرالمؤمنين (ع) نگاه مىكنيم،