درك كند، بدون ترديد و دودلى و با روحيه قوى و شاداب وارد كارزار مى‌شود. بر اين اساس، مسأله بصيرت بخصوص در مورد جهاد در كلام پيشوايان و بزرگان دين مورد تأكيد قرار گرفته است كه به چند نمونه آن اشاره مى‌كنيم:
حضرت على عليه‌السلام (در مورد اصحاب جمل و ناكثين) فرمود:
«الا وَ انَّ الشَّيْطانَ قَدْ جَمَعَ حِزْبَهُ، وَاسْتَجْلَبَ خَيْلَهُ وَ رَجْلَهُ، وَ انَّ مَعى لَبَصيرَتى، مالَبَّسْتُ عَلى نَفْسى، وَ لا لُبِّسَ عَلَىَّ، وَ أَيْمُ اللَّهِ لَافْرِطَنَّ لَهُمْ حَوْضاً انَا ماتِحُهُ، لا يَصْدُرُونَ عَنْهُ وَ لا يَعُودُونَ الَيْهِ» «١» آگاه باشيد كه شيطان حزب و گروه خود را جمع كرده و سواره و پياده لشكرش را گردآورده است. ليكن بصيرت من (در امر دنيا و دين) از من جدا نمى‌شود، حق را بر خود نپوشيده‌ام و نه آن بر من پوشيده است. به خدا سوگند براى آنان حوضى را پر كنم كه خود آب آن را بكشم (ميدان جنگى تهيه نموده، آنها را نابود سازم) بطورى كه هر كس در آن حوض پا نهاد بيرون نمى‌آيد و اگر بيرون آمد ديگر به سوى آن باز نمى‌گردد.
همچنين آن حضرت فرمود:
«فَانْفُذُوا عَلى بَصائِرِكُمْ وَلْتَصْدُقْ نِيَّاتُكُمْ فى جَهادِ عَدُوِّكُمْ، فَوَ الَّذى‌ لا الهَ الَّا هُوَ انى لَعَلى‌ جادَّةِ الْحَقِّ وَ انَّهُمْ لَعَلى مَزَلَّةَ الْباطِلِ» «٢» شتاب كنيد بر اساس بينايى (بدون شك و ترديد) و بايد در جنگ با دشمن نيّت شما راست باشد، سوگند به آنكه جز او خدايى نيست من بر راه حق هستم (گفتار و كردارم همان است كه خدا و رسول فرموده‌اند) و دشمنان ما بر لغزشگاه باطل هستند.
و نيز فرمود:
«حَمَلُوا بَصائِرَهُمْ عَلى اسْيافِهِمْ» «٣» شمشير زدنشان (در جنگها) از روى بينايى بود.