الْفِراشِ فى غَيْرِ طاعَةِ اللَّهِ» «١» (آن حضرت در آستانه جنگ صفين خطاب به يارانش فرمود) سوگند به آن كسى كه جان فرزند ابوطالب در اختيار اوست هزار ضربه شمشير بر من آسانتر است از مرگ در بستر، در غير طاعت پروردگار.
به همين خاطر وقتى ضربه شمشير شقى‌ترين فرد روى زمين يعنى ابن‌ملجم را بر فرق مباركش احساس مى‌كند فرياد «فُزْتُ وَ رَبِّ الْكَعْبَةِ» سر مى‌دهد.
٣- و نيز فرمود:
«وَ امَّا ما سَأَلْتَ عَنْهُ مِن رَّأْيى فِى الْقِتالِ، فَانَّ رَأْيى قِتالُ اْلُمحِلينَ حَتَّى الْقَى اللَّهَ لا يَزيدُنى كَثْرَةُ النَّاسِ حَوْلى عِزَّةً، وَ لا تَفَرُّقُهُمْ عَنى وَحْشَةً ...» «٢» در مورد اينكه نظر مرا درباره جنگ پرسيده‌اى، من تا هنگام ملاقات با خداوند با كسانى كه جنگ را روا مى‌دانند خواهم جنگيد، نه فزونى لشكريانم بر عزتم مى‌افزايد و نه از پراكندگى‌شان بيمى به دل راه مى‌يابد.
٤- اميرمؤمنان (ع) فرمود:
«وَاللَّهِ لَوْ تَظاهَرَتِ الْعَرَبُ عَلى قِتالى لَما وَلَّيْتُ عَنْها، وَ لَوْ امْكَنَتِ الْفُرَصُ مِنْ رِقابِها لَسارَعْتُ الَيْها ...» «٣» سوگند به خدا اگر عرب بر جنگ با من همدست شوند از ايشان روبرنگردانم و اگر فرصتها بدست آيد به سويشان مى‌شتابم ٥- و همچنين فرمود:
«انى وَاللَّهِ لَوْ لَقيتُهُمْ واحِداً وَ هُمْ طِلاعُ الْارْضِ كُلِّها ما بالَيْتُ وَ لَا اسْتَوْحَشْتُ» «٤» به خدا سوگند اگر يك تنه با آنان روبه رو شوم و آنان سراسر زمين را فراگرفته باشند، نه باكى به دل راه دهم و نه ميترسم.