مى‌بخشد؛ چرا كه پيروزى تنها از جانب اوست. «١» بنابراين، رزمندگان اسلام بايد در نيايشهاى خود اين حاجت را در رأس خواسته‌هاى خود مطرح كنند، همان طور كه امام على (ع) در جنگ صفين از خداوند خواستار فتح و پيروزى شد. «٢» و به افراد خود نيز دستور داد تا به درگاه الهى نيايش كرده و از او نصرت و پيروزى طلب كنند. «٣» ج- پرهيز از تشتّت؛ اختلاف و دوگانگى از خطرهايى است كه همواره نيروهاى رزمى را در معرض شكست و سقوط قرار مى‌دهد و نيايش يكى از عوامل مؤثر براى رفع اين خطر است؛ چنان كه على (ع) فرمود:
بار خدايا از تشتّت نيروها به تو پناه مى‌برم. «٤» همچنين امام زين‌العابدين عليه‌السلام در دعاى خود براى مرزبانان اسلام، از خدا مى‌خواهد كه اين خطر را از آنان دور سازد: خدايا جمعيّتشان را به هنگام دفاع، از پريشانى ايمن‌ساز و به تدبير خويش صفوف آنها را به هم بپيوند. «٥» د- دورى از ترس و فرار؛ وحشت و فرار دو عامل مهم شكست محسوب مى‌شود كه براى جلوگيرى از آنها مى‌توان از دعا و نيايش كمك گرفت. امام سجاد (ع) در اين‌باره با خداوند چنين سخن مى‌گويد: خداوندا ترس را از دل مرزداران زايل كن و جرأت و شدت را به آنان ارزانى دار. «٦» همچنين از خدا طلب مى‌كند كه آنچه موجب سستى در امر جهاد مى‌شود مانند ياد همسران و فرزندان و دنيا و زندگى فريبنده آن از ذهن نيروها فراموش شود.
در مورد دعا براى نيروهاى دشمن، مسائل زير بايد در نيايش رزمندگان مطرح گردد:
الف- درخواست هدايت دشمن؛ از آنجا كه اسلام دين منطق و فطرت است و