على عليه‌السلام فرمود:
«مَنْ نَسِىَ اللَّهَ سُبْحانَهُ انْساهُ نَفْسَهُ وَ اعْمى قَلْبَهُ» «١» كسى كه خدا را فراموش كند خداوند او را به خودفراموشى و كورى قلب دچار مى‌كند.
دومين پيامد غفلت از ياد خدا حسرت روز قيامت است. پيامبر اكرم (ص) دراين‌باره فرمود:
«ما مِنْ ساعَةٍ تَمُرُّ بِابْنِ آدَمَ لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ فيها الَّا حَسَرَ عَلَيْها يَوْمَ الْقِيامَةِ» «٢» ساعتى نيست كه بر فرزندان آدم بگذرد و آنان ذكر خدا در آن نگفته باشند مگر اينكه در قيامت بر آن ساعت حسرت مى‌خورند.
سومين پيامد غفلت از ياد خدا تنگى معيشت است. در قرآن مجيد آمده است:
«مَنْ اعْرَضَ عَنْ ذِكْرى فَانَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنْكاً» «٣» هر كس از ياد من روى‌گردان شود براستى كه زندگى تنگى خواهد داشت.
چهارمين پيامد غفلت از ياد خدا اين است كه شيطان با شخص غافل همراه مى‌شود.
خداى سبحان مى‌فرمايد:
«مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرينٌ» «٤» هركس از ذكر خداى‌رحمان اعراض‌كند، شيطانى را بر او مى‌گماريم كه قرين و همراه او باشد.
پنجمين پيامد غفلت از ياد خدا قساوت قلب است. امام كاظم (ع) دراين‌باره فرمود:
«فيما ناجِى اللَّهُ تَعالى مُوسى ... يا مُوسى لا تَنْسَنى عَلى كُلِّ حالٍ وَ لا تَفْرَحْ بِكَثْرَةِ الْمالِ فَانَّ نِسْيانى يُقْسِى الْقُلُوبِ» «٥»