اى مردم! اگر شما به مقام پيامبرى من و يادآورى كردن آيات و نشانه‌هاى الهى تكبر ورزيده‌ايد و براى شما سنگين است كه بشنويد، پس من تنها به خدا توكل مى‌كنم و شما هم به اتفاق خدايتان و شريكان خود هر مكر و حيله‌اى داريد، انجام دهيد.
امام حسين عليه‌السلام نيز اين آيه را در روز عاشورا در برابر انبوه يزيديان تلاوت فرمود.
بعد از جنگ احد كه منجربه شهادت جمعى از بهترين ياران پيامبر (ص) و جراحت شديد آن حضرت و نيز حضرت على عليه‌السلام شد، منافقان در ميان ياران پيامبر شايع كردند كه ابوسفيان با پيروانش و تمام‌مشركين‌مكّه براى جنگ با شما حركت‌كرده‌اند و آنها مى‌خواستند روحيه رزمندگان اسلام را سست نموده و آنان را از ادامه جنگ بازدارند، اما فكر نمى‌كردند سلحشوران اسلام چه جوابى به مزدوران ابوسفيان خواهند داد. قرآن كريم در اين زمينه مى‌فرمايد:
«الَّذينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ انَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعوُا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ ايماناً وَ قالوُا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكيلُ» «١» مؤمنان رزمنده‌اى كه دعوت خدا و رسول را اجابت گفته و به ميدانهاى نبرد شتافتند، چون منافقى به آنها گفت: دشمنان عده زيادى را جمع‌آورى نموده‌اند تا به شما حمله كنند، پس از آنها بترسيد (اين تبليغات و حيله دشمن به جاى آنكه ترس و وحشت در دل مؤمنان رزمنده ايجاد كند) ايمانشان را زيادتر و محكمتر گردانيد و (به اقتضاى ايمان استوارشان در جواب آنها) گفتند: (ما در برابر دشمنان اسلام ايستادگى كرده و) تنها خدا ما را كفايت مى‌كند، زيرا خدا بهترين وكيل و يار و ياور است.
و- صدق:
١- تعريف صدق‌ كلمه «صدق» در اصل يعنى گفتار يا خبرى كه داده مى‌شود با خارج مطابق باشد.