موسى چنين وحى فرستاد:
«فَاسْرِ بِعِبادى لَيْلًا انَّكُمْ مُتَّبِعوُنَ وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْواً انَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقوُنَ» «١» اى موسى! بندگان با ايمان مرا شبانه از شهر بيرون بر، تا فرعونيان شما را تعقيب نمايند، آن‌گاه از دريا عبور كن تا فرعون و لشكريانش در آب غرق شوند.
نكته قابل توجه آيات مزبور در اين است كه حضرت موسى و يارانش نمى‌گويند: ما دست به تلاش و كوشش نمى‌زنيم و توكل به خدا مى‌كنيم تا خدا شرّ فرعونيان را از سر ما رفع نمايد؛ بلكه با توكّل به خدا فرمان الهى را لبيك گفته و از جاى خود حركت مى‌كنند و خدا نيز آنان را يارى مى‌دهد به محض رسيدن به رود نيل به قدرت الهى آبها از هم شكافته شد و جاده‌اى براى عبور آنان به آن طرف رود پديد آمد.
* خداوند متعال در مورد «استفاده بجا» از وسايل جنگى، آمادگى رزمى و هشيارى در برخورد با دشمن، به پيامبر گرامى اسلام چنين فرمان مى‌دهد:
«وَ اذا كُنْتَ فيهِمْ فَاقَمْتَ لَهُمُ الصَّلوةَ فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذوُا اسْلِحَتَهُمْ ...» «٢» هرگاه در جنگها خودت يا يكى از فرماندهانت در ميان سپاه اسلام بودى و نماز براى آنان به پا داشتى، بايد عدّه‌اى از لشكريانت به طور مسلح و با تجهيزات كامل به نماز ايستند و چون نماز به پا داشتند اين عدّه به جاى بقيه سربازانت كه با دشمن در حال مقابله و حفاظت هستند، رفته و آنان به نماز ايستند و البته با لباس جنگ و با اسلحه باشند، زيرا كافران آرزو دارند كه شما از اسلحه و تجهيزات خود غفلت كنيد تا ناگهان به شما حمله‌ور شوند * در مورد تلاش و فعاليت براى تهيه تجهيزات جنگى و به دست آوردن آمادگى روحى و جسمى، چنين آمده است:
«وَ اعِدُّوا لَهُمْ مَاسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ» «٣» و بايد تا آنجا كه قدرت و توان داريد ابزار و تجهيزات جنگى براى مقابله با دشمنان خدا آماده‌