چون دروغ در جنگ از نظر فقهى مجاز بوده و در وضعيت رسول خدا (ص) به على (ع) نيز دروغ به عنوان كيد در حرب از موارد مجاز و نيكو به حساب آمده، استفاده از اين روش ازنظر اسلام اشكالى‌ندارد و درموارد لزوم مى‌توان به‌اين وسيله، دشمنان را مرعوب ساخت.
٩- عامل غيبى‌ از مجموع آيات و روايات برمى‌آيد كه حكمت خدا اقتضا مى‌كند كه فتح و نصرت الهى از طريق «وسائل» حاصل شود، و «رعب» به عنوان يكى از وسائل فتح و يكى از امدادهاى غيبى معرفى شده است.
قرآن مى‌فرمايد:
«اذْ يُوحى رَبُّكَ الَى الْمَلائِكَةِ انّى‌ مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذينَ امَنُوا سَأُلْقى‌ فى قُلُوبِ‌الَّذينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ ...» «١» يادآور آن گاه را كه خدا بر فرشتگان وحى كرد كه من با شمايم، پس مؤمنان را ثابت قدم بداريد كه بزودى در دلهاى كافران، رعب و هراس خواهم انداخت.
از شيوه‌هاى ديگر ايجاد رعب، غافلگيرى ساختن دشمن است؛ چنان كه اين مورد در فتح مكّه توسط پيامبر (ص) عملى شد و به تصرف آن انجاميد.
ب- نقش ايجاد رعب در پيروزى:
بطور اختصار با راهها و شيوه‌هاى ايجاد رعب آشنا شديم. فرمانده با شناخت درست موقعيت و درك وضعيت دشمن، با استفاده از شيوه‌هاى ياد شده هراس را بر دل دشمن حاكم مى‌كند. البته ايجاد هراس بيش از هر چيز به ابتكار و كارآزمودگى فرمانده بستگى دارد كه چگونه عمل كند و از چه روشى استفاده نمايد تا زودتر به نتيجه برسد؛ از اين رو بايد در هر موقعيتى تاكتيك مناسب را به كار گيرد و در هر وضعيتى ابتكارى كه مقتضاى آن است پيشه كند.