فصل پنجم: اصول جنگ‌ وحدت فرماندهى‌ يكى از اصول مهم جنگ «وحدت فرماندهى» است و معناى آن به كارگيرى كليّه نيروها تحت فرماندهى واحد است. به عبارت ديگر، ايجاد يگانگى در امر فرماندهى به هنگام انجام مأموريتها، جهت هماهنگ كردن كلّيه فعاليتها به سمت مشخص به منظور رسيدن به هدف يا اهداف از پيش تعيين شده را وحدت فرماندهى گويند. «١» همان گونه كه وجود فرماندهى لايق براى نيروهاى نظامى، ضرورى است و نقشى بس تعيين كننده در موفقّيت آنان دارد، وحدت فرماندهى نيز- به لحاظ نقش و پيامدهاى آن در صحنه هاى پيكار، عاملى اساسى و سر نوشت ساز محسوب مى شود.
اهميّت اين عامل را مى توان از حركتها و عملكردهاى نظامى پيشوايان معصوم (ع) در يافت. آن بزرگواران همان گونه كه به فرماندهى اهميّت داده و براى هر جمع و دسته نظامى، هر چند كوچك، فرمانده تعيين مى كردند، به وحدت فرماندهى نيز توجه كامل داشته و سلسله مراتب را در امورنظامى رعايت مى كردند و فرماندهان جزء را به اطاعت از فرماندهان بالاتر موظّف مى‌كردند، از جمله:
پيامبر (ص) جمعى را به فرماندهى حضرت على (ع) وجمعى ديگر را به فرماندهى «خالد» به سوى يمن گسيل داشت و به آنان فرمود: هنگامى كه از يكديگر جدا هستيد، هريك فرماندهى سپاه خود را برعهده دارد، و چون به هم‌رسيديد، على فرمانده كلّ‌است. «٢»