اگر آنان نيز در هم شكسته شدند، از يكسو گروه ويژه حمله ور شود و از سوى ديگر تيراندازان به تيرباران دشمن بپردازند. طلايه داران و ديده بانان در اطراف لشكر، داخل نيزارها، ارتفاعات و بلنديها براى زير نظر گرفتن نقل و انتقالات دشمن و جلوگيرى از كمين خوردن مستقر شوند.
آن زمان كه دشمن به سوى شما حمله كرد، نيزه ها را در سينه اش فروكنيد، ثابت قدم و پايدار باشيد. تيراندازان، دشمن را آماج تير قرار دهد. پرچمها را به حركت در آوريد و سپرها را به هم بزنيد. زرهپوشان به مقابله رو در رو با خصم برخيزند. با احساس كمترين اثر شكست در صفوف دشمن، يك به يك به ترتيب بر آنان يورش بريد. تا زمانى كه جلوداران حمله از عهده دشمن بر مى آيند، نبايد همه نيروها به يكباره حمله كنند. اگر پيشتازان تاب مقاومت نياوردند، آنان را بايگانهاى تقويتى بتدريج يارى رسانيد (يعنى به اندازه نياز نيرو وارد عمل كنيد.) سنگر و موقعيت نظامى خود را بخوبى پاس داريد و در مراكز خويش استوار باشيد.
آنگاه كه دشمن فرار را برقرار ترجيح داد، همه نيروها يكباره با حفظ آرايش نظامى، بدون پراكندگى و دسته دسته شدن بردشمن يورش بريد. و آن زمان كه از پيكار دست كشيديد، همچنان با حفظ آرايش خود باز گرديد. «١» امير مؤمنان صلوات اللَّه عليه در اين سخن، چگونگى تشكل و آرايش نظامى يك سازمان رزمى را در ميدان نبرد به منظور دستيابى به پيروزى ترسيم مى كند. بى‌ترديد، رعايت فرامين و دستورات آن حضرت تضمين كننده پيروزى است؛ چراكه على (ع) صحنه ساز نبرد و كار آزموده ميدان رزم است. او كسى است كه عاليترين شيوه هاى تاكتيكى رزمى را در جنگهاى خود به كار مى‌بست. بعلاوه، تجربه گذشته تاريخ صحت گفتار آن حضرت را به ثبوت رسانده و جاى هيچ گونه ترديد و ابهام باقى نگذارده است.
اميد آنكه از رهگذر فرمايشات آن حضرت كه اسوه حسنه‌ايست، توشه برگيريم و يگان رزمى خويش را بااستفاده از اصول و معيارهاى مذكور سازمان بخشيم.