نشيند از او متنفر گردد، دشمن مى‌دارد. «١» از آيات و روايات بالا استفاده مى‌شود كه بهداشت فردى، روانى و محيطى در اسلام از اهميّت بسيار زيادى برخوردار است و انسان پاكيزه مورد توجه و لطف خداست.
ب- نقش بهداشت در پيروزى:
عوامل بيمارى‌زا در صورت عدم پيشگيرى خطرى كمتر از دشمن ندارد. بهداشت نيرو نقش مهمّى در جلوگيرى از شكست در جنگ دارد كه به چند نمونه از رعايت بهداشت نيرو در جنگها توسط پيامبر (ص) اشاره مى‌كنيم:
١- جنگ خيبر در اين نبرد، لشكر اسلام در مكانى نزديك به دژ «نطاة» «٢» در پشت نخلها و چاهى كه اندك آبى از آن مى‌جوشيد، اردو زدند. يكى از نظاميان خبره كه در اطلاعات هم، دستى داشت به نام حباب بن منذر، نزد رسول خدا (ص) آمد و گفت:
اى رسول خدا (ص)! در مكانى اردو زديد كه اهل «نطاة» اين منطقه را بخوبى مى‌شناسند و ممكن است شبانه از پشت نخلها به ما شبيخون بزنند. بعلاوه، اين منطقه «وبا» خيز است؛ بهتر است در منطقه‌اى ديگر اردو بزنيد كه هم از وبا نجات پيدا كنيم و هم در تيررس دشمن نباشيم. پيامبر (ص) پيشنهاد حباب را پذيرفت. و يكى از اصحاب خود به نام «محمد بن مسلمه» را مأمور ساخت تا مكانى مناسب پيدا كند. او نيز منطقه رجيع را يافت و سپس رسول گرامى (ص) و ديگر نظاميان به منطقه رجيع تغيير مكان دادند. «٣» پس يكى از علل تغيير مكان پيامبر (ص) به منطقه رجيع، پيشگيرى از بيمارى نيروها و غير بهداشتى بودن اردوگاه بود كه يا به خاطر وجود آن چاه يا به علت وبا خيز بودن منطقه، صورت گرفت.