فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٤٦ - مبحث چهارم ادلۀ فقهى ولايت فقيه

معنى روايت آن است كه علماء، خليفه پيامبرند و ولايتى را كه او در زمينه حكومت داشته است، جز آنچه كه از خصايص پيامبر (ص) بوده، براى فقها ثابت است.

[٢] . قال رسول الله (ص) العلماء ورثة الانبياء [١] .

رسول خدا (ص) فرمود: علماء وارثان انبياء هستند. و مفاد آن انتقال ولايت از انبياء به علماء و فقها است. و جمله «و من سلك طريقاً يطلب فيه علماً» كه در دنباله اين حديث آمده، با انطباق علماء بر ائمه معصومين عليهم السلام مغايرت دارد.

[٣] . قال على عليه السلام: العلماء حكام على الناس٢.

علماء حاكمان بر مردمند. مفهوم حاكم كاملاً روشن است و دلالت آن بر ولايت فقيه، امرى غير قابل ترديد است.

[٤] . قال على عليه السلام: الواجب فى حكم الله و حكم الاسلام على المسلمين ان لا يعلموا عملاً و لا يقدموا يداً و لا رجلاً قبل ان يختاروا لانفسهم اماماً عفيفاً ورعاً عارفاً بالقضاء و السنه يجيء فيئهم و يقيم حجهم و جمعتهم و يجبى صدقاتهم٣.

واجب است در حكم خدا و حكم اسلام نسبت به مسلمين، اينكه هيچ عملى را انجام ندهند و دست به سوى چيزى و يا كارى دراز نكنند و قدم در هيچ جائى ننهند، مگر آنكه قبلاً براى خود رهبرى عفيف و پرهيزكار و عارف و عالم به احكام قضا و سنت رسول خدا (ص) انتخاب نمايند. تا اموال عمومى را گرد آورد و حج و جمعه مردم را بپادارد و صدقات را جمع نمايد.

٥. قال الحسين عليه السلام: مجارى الامور بيد العلماء بالله الامناء على حلاله و حرامه٤.

زمام امور مردم به دست عالمانى است كه علمشان از سرچشمه وحى گرفته شده باشد. كه امينان بر حلال و حرامند.

٦. قال الصادق عليه السلام: ينظر ان من كان منكم ممن قد روى حديثنا و نظر فى حلالنا و حرامنا و عرف احكامنا فليرضوا به حكماً فانى قد جعلته عليكم

[١] . اصول كافى، ج ١ ص ٣٤.

[٢] غرر الحكم آمدى، ج ١، ص ١٣٧، چاپ دانشگاه.

[٣] بحار الانوار، ج ٨٩، ص ١٩٦.

[٤] تحف العقول، ص ١٧٢.