فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٩٢ - مبحث اول رهبرى در طرح امامت

فصل سوم رهبرى در نظام سياسى امامت بالاصاله

مبحث اول: رهبرى در طرح امامت

طرح امامت از نظر اعتقادى و فرهنگى از اصيلترين مبانى ايدئولوژيكى اسلام، و از نقطه نظر سياسى اجتماعى، از بارزترين پايه‌هاى انقلابى فقه اسلام است. در تجزيه و تحليلهاى سنتى بيشتر دو بخش «شرائط امام» و «مسئوليتهاى امامت» مورد بحث قرار گرفته و مى‌گيرد. بى‌شك بررسى اين دو بخش مى‌تواند پاسخگوى بسيارى از سؤالاتى باشد كه در زمينه امامت مطرح مى‌گردد.

ولى بايد توجه داشت كه اين بحث وقتى روشن خواهد شد كه ماهيت امامت و عناصر تشكيل دهنده اين طرح ايدئولوژيكى و انقلابى كاملاً مشخص گردد. بر اساس نوع و شكل امامت است كه شرائط و مسئوليتهاى امامت نيز دقيقاً تعيين مى‌گردد. و از سوى ديگر مسأله امامت بيش از آنكه يك بحث كلامى و فلسفى قرار گيرد، مربوط به زندگى اجتماعى بوده و رهبرى سياسى يكى از بارزترين خصيصه‌هاى آن است. و به همين دليل حياتى ترين و زنده‌ترين بحث در ميان مباحث مذهبى است و از اين بعد، امامت در قلمرو مباحث جامعه‌شناسى سياسى و علم سياست و حقوق اساسى قرار مى‌گيرد.

قرآن براى ترسيم درست رهبرى ايدئولوژيك در جامعه، كه نياز به دو تعبير در زمينه راهبر و رهرو، دارد از كلمات رائد، قاعد، راعى، حاكم، سلطان، رئيس،