فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢١١ - فصل پنجم منابع حقوقى در نظام سياسى اسلام

فصل پنجم منابع حقوقى در نظام سياسى اسلام

اوّلين كارى در هر نظام سياسى مكتبى بايد انجام گيرد ارائه تفكر صحيح و ديد كلى از جهان هستى است، زيرا كه انسان جزئى از نظام هستى است و بايد با شناخت نظام كلى جهان به شناخت خود برسد تا بتواند به تنظيم صحيح برنامه زندگى نائل شود.

در گام بعدى كه حركت انسان از واقعيتهاى نامطلوب به حقيقت مطلوب - در سير تكاملى نظام آفرينش - مطرح مى‌شود، مسئله تعيين خطمشى و طريقه و مذهب و راه وصول به هدفها بايد مشخص گردد.

اجتهاد مستمر و پوياى فقهاى جامع الشرائط بر اساس كتاب و سنت پيامبر و امامان معصوم عليهم السلام مبين خطمشى اصلى نظام است. بدين ترتيب برنامه‌ريزى حركتهاى توحيدى و قوانين اجتماعى در دولت اسلامى بوسيله اجتهاد مداوم فقهاى متخصص عادل و آگاه به منابع وحى استخراج و استنباط مى‌گردد و هر گونه نظرات و ديدگاههائى كه از اين طريق كه تنها راه و خطمشى صحيح دستيابى به محتواى وحى الهى است بدست نيامده باشد از درجه اعتبار ساقط و فاقد ارزش حقوقى براى دولت اسلامى است.

اين خطمشى اساسى در برنامه‌ريزى جهت رسيدن به هدفهاى اصولى نظام، خود مبين منابع اصلى حقوقى در دولت اسلامى است.