فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١٩٢ - 10 قيامهاى ممنوع و ناموفق در روايات

حتى اگر از طرف اهل بيت هم باشد قبل از وقوع اين علائم محكوم شده است [١] .

اين روايت صريحاً قيامى را مطرح مى‌كند كه مربوط به قيام حضرت مهدى (عج) است و شيعيان را از عجله كردن و هر قيامى را بعنوان قيام موعود تلقى كردن بازمى‌دارد. و اما قيامهائى كه از طرف فقها به منظور آماده‌سازى براى قيام حضرت مهدى (عج) صورت مى‌گيرد در اين احاديث مورد نظر نبوده است.

٥. رواياتى كه در زمينه اكتفا به نيت جهاد نمودن و منتظر امر امام زمان (عج) بودن وارد شده و مفاد آن اين است كه نبايد از امام (عج) جلوتر افتاد و كار را قبل از هنگام مناسب آغاز نمود مؤمن بايد خويشتن را در بند اراده خدا بكشاند و در صدد شكستن قدرتى كه هنوز عمرش پايان نيافته است بر نيايد و همواره صبر نمايد [٢] .

مفاد اين احاديث هم مانند روايات قبلى نهى از تعجيل است كه نبايد هر قيامى را بعنوان قيام موعود پنداشت و نسنجيده در فتنه‌ها مشاركت نمود و به مناديانى چون أبو مسلم خراسانى پاسخ مثبت داد (امام صادق (ع) در پاسخ نامه أبو مسلم فرمود نامه تو جواب ندارد!)

با تحليل مفاد [٣] اين پنج دسته از روايات كه در زمينه قيامهاى قبل از قيام موعود وارد شده است مى‌توان به نتايج كلى زير دست يافت:

الف: به مدعيان رهبرى و امامت كه بدون اذن امام (ع) قيام مى‌كنند و مردم را به اطاعت از خود نه خدا و پيامبر و امام دعوت مى‌نمايند نبايد كمك نمود.

ب: هر قيامى كه مدعى عنوان مهدويت و قيام موعود حضرت مهدى (ع) باشد محكوم است.

ج: قيامهائى كه بدون بررسى شرائط و زمينه‌هاى موفقيت به كارى كور و نافرجام دست مى‌زنند محكوم به شكست است گرچه هدف قيام و نفس قيام مقدس و قابل ستايش باشد.

د: در شرائطى كه امكان قيام نيست و علائم ظهور بوقوع نپيوسته است بايد به نيت

[١] . عمر بن حنظله: فقلت جعلت فداك ان خرج احد من اهل بيتك قبل هذه العلامات أ نخرج معه‌؟ قال: لا همان.

[٢] وسائل الشيعة، ج ١١، ص ٣٦ و ٣٨ و ٣٩ و ٤١.

[٣] براى تحليل بيشتر اين روايات به شماره ١٠، ٩ و ٢١ مجله نور علم مراجعه شود.