فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١٦١ - سيادت اسلام و اعلاى كلمۀ حق
ستم و ستمكشى امكانپذير نيست. نتيجه منطقى اين استدلال و قياس منطقى آن است كه براى ريشه كن نمودن ظلم و ظالم در جامعه اسلامى و از ميان بردن ستمكشى و نصرت ستمديدگان بايد حكومتى تشكيل گردد كه توان انجام چنين مسئوليتى خطير را داشته باشد.
چگونه مىتوان ساكت و بيكار نشست و نظارهگر آن بود كه عدهاى خائن و حرامخوار و عامل بيگانه به كمك اجانب و به زور اسلحه، ثروت و دسترنج صدها ميليون مسلمان را تصاحب نموده و نمىگذارند امت اسلامى از حد اقل نعمتها استفاده كنند. وظيفه علماى اسلام و همه مسلمانان است كه به اين وضع ظالمانه خاتمه دهند و در اين راه كه سعادت صدها ميليون انسان است حكومتهاى ظالم را سرنگون و حكومت اسلامى تشكيل دهند [١] .
سيادت اسلام و اعلاى كلمه حق
قرآن صريحاً سيادت مسلمين را بعنوان اصل غير قابل خدشه مطرح كرده و شرط تحقق آن را ايمان راستين قرار داده است: (وَ أَنْتُمُ اَلْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ) [٢] .
و نيز يكى از اهداف اجتنابناپذير تشريع الهى و مؤمنين را اعلاى كلمة الله معرفى كرده است: (وَ كَلِمَةُ الله هِيَ اَلْعُلْيٰا) [٣] .
ناگفته پيداست كه اين دو آرمان: سيادت مسلمين و اعلاى كلمه حق احتياج به تمهيد مقدمات و بدست آوردن نيروى برتر دارد و پس از دستيابى به آن، پاسدارى و حراست از آن نيز به طور مداوم به حفظ برترى قدرت نيازمند است و چنين قدرتى منسجم و پايدار جز از طريق تشكيل حكومت مقتدر اسلامى امكانپذير نيست.
با اين توضيح بخوبى روشن مىگردد كه يكى از شرائط ايمان و خصائص مؤمنين دستيازى به تشكيل حكومت و ايجاد قدرت سياسى عالى است زيرا بدون آن خصلت «و انتم الاعلون» تحقق نمىيابد و در نتيجه كشف از نبود ايمان مىكند.
[١] ولايت فقيه، حضرت امام خمينى، ص ٣٨.
[٢] آل عمران، آيه ١٣٩.
[٣] توبه، آيه ٤٠.