فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١٣٤ - 2 ولايت فقيه در نظر و عمل
فرستاديم، استكبار ورزيدند و آنها گروهى تبهكارند١ .
ب: آنها نخست در درون خود استكبار ورزيدند و آنگاه به طغيان بزرگى كشانده شدند [٢] .
ج: امروز با عذابى خفتآور مجازات مىشويد بخاطر آنكه دچار استكبار شديد [٣] .
د: فرعون در زمين سلطهجوئى نمود و مردمش را گروه گروه كرد و جمعى را به استضعاف كشانيد فرزندانشان را مىكشت و زنان را زنده نگاه مىداشت. او از مفسدين بود [٤] .
١٤. استضعافزدائى:
خصلت استكبار، ايجاد استضعاف در جامعه بشرى است، زيرا كه با گرفتن توان و امكانات ضعفا آنها را به شرائطى مىكشاند كه چارهاى جز اطاعت از مستكبران را نداشته باشند. از اينرو در منطق قرآن استضعاف يكى از عوامل قيام و انقلاب بر عليه مستكبران است، و خداوند مستضعفان را براى بيرون آمدن از يوغ اسارت مستكبران نويدهاى بسيار داده است، و به همه آنها كه امكان و نيروئى در اختيار دارند فرمان داده است كه به كمك مستضعفان بشتابند و در رهائى آنان مشاركت نمايند:
الف: مستضعفان مىگويند اگر مستكبران نبودند ما از مؤمنان بوديم [٥] .
ب: مستضعفان به آنها كه مستكبر بودند مىگويند ما ناگزير از پيروى از شما بوديم [٦] .
ج: ما اراده كردهايم كه بر مستضعفان منّت نهيم و آنها را به امامت و وراثت زمين برسانيم [٧] .
(١() ثُمَّ بَعَثْنٰا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسىٰ وَ هٰارُونَ إِلىٰ فِرْعَوْنَ وَ مَلاَئِهِ بِآيٰاتِنٰا فَاسْتَكْبَرُوا وَ كٰانُوا قَوْماً مُجْرِمِينَ) (يونس، آيه ٧٥).
[٢] (لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ وَ
عَتَوْا عُتُوًّا كَبِيراً) (فرقان،
آيه ٢١).
[٣] (فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذٰابَ
الْهُونِ بِمٰا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ) (احقاف، آيه ٢٠).
[٤] (إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلاٰ فِي
الْأَرْضِ وَ جَعَلَ أَهْلَهٰا شِيَعاً يَسْتَضْعِفُ طٰائِفَةً
مِنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنٰاءَهُمْ وَ يَسْتَحْيِي نِسٰاءَهُمْ إِنَّهُ
كٰانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ) (قصص، آيه ٤).
[٥] (يَقُولُ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا
لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لَوْ لاٰ أَنْتُمْ لَكُنّٰا
مُؤْمِنِينَ). (سبأ، آيه
٣١).
[٦] (فَقٰالَ الضُّعَفٰاءُ
لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنّٰا كُنّٰا لَكُمْ تَبَعاً) (ابراهيم، آيه ٢١).
[٧] (وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ
اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ
الْوٰارِثِينَ) (قصص،
آيه ٥).