فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٧٨ - فصل دوم صفات و اصول رهبرى

٥. قدرت پيش‌بينى حوادث پيشاپيش حوادث حركت نمودن و پيشگيرى بجاى جبران.

٦. كم حرفى و پركارى.

٧. سازندگى و خلاقيت.

٨. عدم اهتمام به مسائل شخصى و مقطعى و كلى‌نگرى.

٩. شناختن راه ورود و خروج كارها.

١٠. اطلاع كافى از اسوه‌ها و مطالعه زندگى رهبران بزرگ.

١١. انعطاف‌پذيرى در برابر حوادث غير قابل علاج.

١٢. صبر و استقامت و انعطاف‌ناپذيرى در برابر دشمنان.

١٣. بررسى مشكلات در موارد تزاحم و مراعات الاهم فالاهم.

١٤. حلم و گذشت و سرورى و بزرگ‌منشى و ظرفيت در برخوردها.

١٥. تقسيم كار و تنظيم امور.

١٦. خود را اسير مشكلات روزمره نكردن.

١٧. وقت‌شناسى.

١٨. تفكر مداوم.

١٩. برنامه‌ريزى و تمشيت امور طبق برنامه‌هاى پيش‌بينى شده.

٢٠. شناخت دقيق در مورد اطرافيان و كارگزاران.

٢١. انتخاب بر پايه صلاحيت و كاردانى و تقوى.

٢٢. كتمان عيوب و نقطه ضعفهاى ديگران.

٢٣. داشتن شخصيت (نه خود محورى و نه خودباختگى).

٢٤. اتكاء بر تحقيق و عدم اعتماد به شايعات و نقل قولها.

٢٥. دقت در كليه امور و روا نداشتن مسامحه و سهل‌انگارى در هيچ امرى.

٢٦. احترام به فكر و رأى ديگران و مشورت نمودن در امور.

٢٧. منفصل نمودن ناصالحان از امور به نيك و حفظ السر.

٢٨. وقار و هيبت نه تكبر.

٢٩. اجتناب از مهمل‌گوئى و سخنان لغو و بيهوده.