فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢١ - فصل اول شريعت و فقه

فصل اول شريعت و فقه

قرآن دين را اسلام [١] و اسلام را دين كامل مى‌شمارد [٢] ، و مفهوم اسلام را از يك سو شامل قلمرو رابطه انسان با خدا و رابطه انسان با خويشتن و رابطه انسان با ديگران، و از سوى ديگر فراگير نسبت به عقيده و زندگى مى‌داند و از اينرو شريعت اسلام شامل سه بخش زير است:

الف: احكام اعتقادى كه مربوط به شناخت جهان و حقيقت آفرينش و رابطه آن با خدا و انسان است.

ب: احكام اخلاقى كه بيانگر آن است كه انسان از نظر صفات و خلقيات چگونه بايد باشد.

ج: احكام عملى كه نوع گفتار و رفتار انسان را در رابطه با خدا و خويشتن و ديگران مشخص مى‌كند.

به اين ترتيب اسلام دين را به معنى عقيده مجرد و يا اصولى كه بيانگر رابطه انسان با خداست تفسير ننموده و اعتقاد را به زندگى و عمل ارتباط داده و از آن شريعت را بوجود آورده است.

شريعت گرچه در لغت به معنى نهر آبى است كه تشنگان به سوى آن مى‌روند ولى

[١] . (إِنَّ اَلدِّينَ عِنْدَ الله اَلْإِسْلاٰمُ) (آل عمران، آيه ١٩).

[٢] (اَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ اَلْإِسْلاٰمَ دِيناً) (مائده، آيه ٣).