لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٤٧ - باب صوم يوم الشك

رمضان باشد و اگر از شعبان باشد از شعبان باشد و بهر احتمالى قصد سنت كند زيرا كه ماه رمضانى را كه علم به آن نداشته باشيم سنت است و ظاهرا اين ترديد در نيت نيست ترديد در منوى است و تشريع نيست و در واقع چنين است كه اگر از ماه رمضان است حق سبحانه و تعالى از آن قبول مى‌فرمايد و هم چنين از شعبان و چون عبارت صدوق بسيار مشوش بود اين احتمالات را ذكر كردم و احاديثى كه در اين باب وارد شده است ناچار است كه ذكر كنم.

از آن جمله در حسن كالصحيح از كاهلى منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از يوم الشك حضرت فرمودند كه هر آينه يا و اللَّه كه اگر روزه دارم روزى را از شعبان محبوبتر است نزد من از آن كه افطار كنم روزى را از ماه رمضان.

و در صحيح از سعيد منقول است كه عرض كردم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه كه من روزه يوم الشك را گرفتم و بعد از آن ظاهر شد كه از رمضان بوده است حضرت فرمودند كه روزيست كه توفيق يافته كه گرفته و موافق واقع افتاده است و احاديث بسيار بر اين مضمون وارد شده از حسن كالصحيح و موثق كالصحيح و قوى كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه، و احاديث بسيار وارد شده است از موثق كالصحيح و قوى كالصحيح كه بقصد شعبان روزه مى‌گيرى اگر از ماه رمضانست بحسب واقع توفيق يافته و اگر از شعبان است ثواب روزه شعبان دارى، و احاديث صحيحه و حسنه كالصحيحه و موثقه كالصحيحه وارد شده است در نهى از روزه يوم الشك و همه محمولست بر آن كه بقصد ماه رمضان بد است چنانكه احاديث صحيح و كالصحيح وارد شده است كه مصرحست كه بقصد رمضان حرامست و بقصد