لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٤ - باب ثواب صلاة الامام

صالحى موالينا يكتب له ثواب زيارتنا)

و منقول است كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه هر كه نتواند هدايا و تحف و نيكى و كرمى و ساير خوبيها بما كند پس بايد كه اينها را به شيعيان ما كه صالح و متقى باشند بكند تا نوشته شود از جهة او ثواب صله ما، و هر كه قدرت نداشته باشد كه به زيارت ما آيد بايد كه زيارت كند صلحاء شيعيان ما را تا نوشته شود از جهة او در نامه عملش ثواب زيارت ما.

و در قوى از حضرت موسى بن جعفر يا على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهم منقولست كه فرمودند كه هر كه قدرت نداشته باشد كه زيارت كند ما را پس بايد كه زيارت كند برادران مؤمن صالح خود را تا نوشته شود از جهة او ثواب زيارت ما، و هر كه قدرت نداشته باشد بر صله ما پس بايد كه صله كند برادران مؤمن صالح خود را تا نوشته شود در نامه عملش ثواب صله ما. و ظاهرا مراد از صله احسان و خوبيهاى مستحبه باشد، و ممكن است كه شامل حقوق واجبه باشد و حق ايشان را از خمس به شيعيان صالح توان دادن چنانكه گذشت احاديث بسيار، و احاديث احياء زمين موات كه از جمله اموال ايشان است متواتر است و خواهد آمد و بر تقدير عدم جواز تصرف بر سبيل اطلاق در قدر ضرورت دور نيست كه بى‌دغدغه باشد.

چنانكه در صحيح از حضرت امام محمد تقى صلوات اللَّه عليه مرويست كه فرمودند كه هر كه محتاج شود و ضرورت شود او را از شيعيان ما بر او حلال است هر چه خواهد از اموال ما.

و كالصحيح از معاذ منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه بر شيعيان ما حلال است و بر ايشان فراخ گردانيديم كه‌