لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١١ - باب الحق المعلوم و الماعون

سيم آن كه عبارت آخر را اگر از صدوق باشد ممكن بود به نحوى بياورند كه ظاهر شود كه در سخن حضرت تكرار نشده است و باقى ظاهر خواهد شد و صدوق گفته است بعد از اين در كتاب صوم در باب نافله رمضان كه زرعه و سماعه روايت كرده‌اند و هر دو واقفى‌اند و با عدم اعتقاد به ايشان روايتى كه از ايشان مى‌كند وقتى مى‌كند كه آن روايت را ديگرى نيز روايت كرده باشد و در اينجا چنين است كه اخبار معتبر از صحيح و كالصحيح در اين باب واقع شده است اگر چه بنده را در اينجا تحقيقى هست كه واقفى بر دو قسم بودند جمعى در حيات حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه واقفى شدند به سبب شبهه و اعتقاد ايشان اين بود كه آن حضرت صاحب الزمان است چون از حضرت امام جعفر صادق و از آن حضرت صلوات اللَّه عليهما شنيده بودند كه آن حضرت صاحب الامر است و نفهميده بودند كه هر يك از ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم صاحب امرند يعنى امر امامت يعنى امامند و سماعه از آن جماعت است زيرا كه منقول است كه او در زمان حضرت امام موسى كاظم فوت شد و معلوم نيست كه چنين شخصى كافر باشد زيرا كه امام زمان خود را دانسته است و واجب نيست كه امام بعد از آن امام را بداند و اگر شنيده باشد از معصوم كه بعد از آن حضرت فلان امام است و اعتقاد بان نداشته باشد كافر است شايد نشنيده باشد و بر او مشتبه شده باشد از روى جهل و محتمل است كه اعتماد قد ما بر او از اين جهت بوده باشد اما اظهر آنست كه مدار قد ما بر صدق در مقال بوده است و اللَّه تعالى يعلم.

مجملا منقولست در موثق از سماعه كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى از جهة فقرا در اموال اغنيا