لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٩٩ - جماع در اعتكاف

عدم تعدى اگر جايز باشد با اعتكاف جمع مى‌شود و الّا فلا.

[ثاب اعتكاف‌]

(و فى رواية السّكونيّ بإسناده قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و اله اعتكاف عشر فى شهر رمضان يعدل حجّتين و عمرتين)

و كالصحيح منقول است كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه ده روز در ماه رمضان اعتكاف داشتن برابر است با دو حج و دو عمره و ظاهر لفظ عام است اگر چه دهه آخر بهتر است چون قدر در آن است و متابعت حضرت سيد المرسلين ٦ كرده است و ممكن است كه مراد دهه آخر باشد.

[جماع در اعتكاف‌]

(و روى الحسن بن محبوب عن علىّ بن رئاب عن زرارة قال سالت ابا جعفر صلوات اللَّه عليه عن المعتكف يجامع قال ان فعل ذلك فعليه ما على المظاهر)

و به اسانيد صحيحه منقول است از زراره كه گفت سؤال كردم از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه از معتكفى كه جماع كند حضرت فرمودند كه هر گاه جماع كند بر او واجب است كفاره كه بر مظاهر واجب است و مظاهر كسى است كه با زن خود بگويد كه تو بر من مانند پشت مادر منى و چون اين كلمه يا امثال اين كلمه را مى‌گويد زن بر او حرام مى‌شود و تا كفاره ندهد حلال نمى‌شود بر او، و كفاره بنده آزاد كردن است و اگر نداشته باشد دو ماه روزه مى‌گيرد پى در پى و اگر عاجز شود از آن شصت مسكين را طعام مى‌دهد.

(و قد روى ان جامع باللّيل فعليه كفارة واحدة و ان جامع بالنّهار فعليه كفّارتان روى ذلك محمّد بن سنان عن عبد الاعلى ابن اعين قال سالت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن رجل وطئ امرأته و هو