لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٨ - هر كه يقين دارد به عوضى سخاوت مىكند

در بهشت، صرف كن مال را در راه خدا و مترس از فقراء و با مردمان در مقام انصاف باش يعنى هر چه را از براى خود خواهى همان را از براى ايشان خواه و هر چه را از براى خود نخواهى از براى ايشان مخواه و ظاهر ساز سلام خود را به عالميان بهر كه رسى سلام كن و ترك كن مجادله را هر چند حق به جانب تو باشد.

و مفاسد جدل بسيار است و حق سبحانه و تعالى نهى فرموده است از جدل مگر جدلى كه احسن باشد كه دلايل بگويند به هموارى تا حق ظاهر شود و جدل را اطلاق مى‌كنند بر مطلق مباحثه و بر دلايل باطله و اقامت شبهات و باين معنى قبيح است مطلقا و بمعنى اول مستثنى است اقامت براهين و جمعى اين را نيز مذموم مى‌دانند به اعتبار ظاهر بسيارى از اخبار و غافلند از آن كه دو اطلاق دارد و شيخ طبرسى از جهة رد اين قول كتاب احتجاجات را تصنيف كرده است و در آنجا ذكر كرده است احتجاجات نبى و ائمه را صلوات اللَّه عليهم و ظاهر بسيارى از اخبار اينست كه بر تقدير حقيت مجادله مورث صفات ذميمه است پس اگر كسى نفس خود را به رياضات و مجاهدات منزه ساخته باشد از صفات ذميمه بد نيست و جدال معصوم ضرر ندارد و اما غير معصوم بسيار نادر است كه سبب حدوث دشمنى و حسد و ريا و عجب و تكبر و امثال اينها نشود خصوصا در مجالس پس مهما أمكن اولى ترك است و اللَّه تعالى يعلم.

[هر كه يقين دارد به عوضى سخاوت مى‌كند]

(و قال رسول اللَّه ٦ من أيقن بالخلف سخت نفسه بالنّفقة و قال اللَّه عزّ و جلّ‌ وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ‌.)

و كالصحيح منقول است كه آن حضرت ٦ فرمودند كه هر كه يقين دارد