لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٧٤ - زكات فطره كنار گذاشته شود

شنيدنها نيز تقصيرى شده باشد لهذا اين حديث را ديگرى روايت نكرده است و آن كه تفحص كرديم مثل محمد بن يعقوب كلينى رضى اللَّه عنه امثال اين حديث را نقل نمى‌كند هر چند در كتب اصول باشد چون مضمونش شاذ است و محتاج بتأويل است و اگر كسى خواهد كه بر او ظاهر شود رجوع كند به احاديثى كه كلينى از محاسن و بصاير و قرب الاسناد و غير آن برداشته است هر حديثى كه واضح الدّلاله بوده است نقل كرده است و هر چه خفائى داشته است نقل نكرده است بخلاف صدوق چون پيش او ظاهر بوده است يا تامّل نكرده نوشته است و اللَّه تعالى يعلم.

[زكات فطره كنار گذاشته شود]

(و روى صفوان بن يحيى عن اسحاق بن عمّار قال سالت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن الفطرة قال اذا عزلتها فلا يضرّك متى ما اعطيتها قبل الصّلاة او بعدها قال الواجب عليك ان تعطى عن نفسك و ابيك و أمّك و ولدك و امرأتك و خادمك)

و مرويست در موثق كالصحيح از اسحاق كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از فطره حضرت فرمودند هر گاه جدا كردى هر وقت كه دهى ضرر ندارد خواه پيش از نماز عيد بدهى يا بعد از آن بدهى و حضرت فرمود كه واجب است بر تو زكات خود را و پدر و مادر و فرزندان و زن و بنده‌ات را بدهى اما پدر و مادر و فرزند را وقتى زكات مى‌دهد كه چيزى از خود نداشته باشند يا اگر داشته باشند عيال او باشند و اين جماعت واجب النفقه‌اند كه اگر چه عيال اين كس نباشد زكات ايشان را مى‌بايد داد مگر آن كه در عيال ديگرى باشند حتى خود نيز اگر در عيال غنى باشد كه قبل از شام شوال در