لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦١٠ - دعاهاى دهه اخير

دعاى شب چهارم اى خداوندى كه شب را مى‌شكافد و نور صبح را از ظلمت شب بيرون مى‌آورد و اى خداوندى كه شب را محل آرام خلايق گردانيد كه هر حيوانى در مسكن خود جا كند يا شب آرام است تعبهاى روز، را و اى خداوندى كه آفتاب و ماه را از جهت حساب خلايق مقرر فرموده كه مدتهايى كه شرعا ايشان را ضرور باشد به حركت اينها بدانند، و اين يك فايده است از وجود اين هر دو و منافات ندارد كه فوايد ديگر بر وجود ايشان مترتب شود، اى خداوندى كه عزيز و قهارى و عليم و دانائى قادرى بر خلق اشيا و عالمى به فوايد مكنونات، اى خداوندى كه انعام و احسان و قوت و حركت و فضل و انعام را تو صاحب و خداوندى و همه بدست توست، اى خداوندى كه جلال و عظمت و اكرام و انعام مخصوص توست، اى خداوند و اى بخشاينده اى خداوند و اى يگانه و اى خداوندى و اى تنها كسى را با تو نمى‌رسد دعواى وجود چه جاى غير آن اى خداى و اى ظاهر و اى باطن به معنى غالب يا واجب الوجود بالذاتى كه جميع ممكنات مظهر جود و وجود تواند، و از حواس ظاهره و باطنه و عقول پنهانى، و كسى كه به كنه ذات مقدست نرسيده است، اى زنده كه بذات زنده‌اى يعنى محض وجودى، نيست خداوندى بجز تو تو راست اسماى نيكو و مثلهاى بلند يا حجتها و برهانهاى تمام و مخصوص ذات توست بزرگيها و نعمتها از تو سؤال مى‌كنم كه صلوات بر محمّد و آل او فرستى و تتمه دعاى اول را مى‌خوانى تا تمام شود.

دعاى شب پنجم اى خداوندى كه شب را به منزله پوششى گردانيده كه همه در آن ظلمت مخفى شوند و كارهائى كه اختفا مناسب است در آن به جا آورند مثل نماز و دعا و جماع، و سير در سفر و روز را محل تعيش و زندگانى‌