لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٩ - باب ثواب انظار المعسر

مكنيد چنانكه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه او را رها كنيد به آيه سابقه يا چنانكه حق سبحانه و تعالى او را رها كرده است از تكاليف ماليه، شما نيز او را از اين تكليف رها كنيد يا چنانكه حق سبحانه و تعالى او را خالى كرده است از مال و به او چيزى نداده است شما نيز او را رها كنيد و در اين صورت تجنيسى شده است كه يك لفظ را در هر جائى بمعنى ديگر استعمال نموده‌اند.

(و قال صلوات اللَّه عليه من اراد ان يظلّه اللَّه يوم لا ظلّ الّا ظلّه فلينظر معسرا او يدع له من حقّه)

و منقول است در صحيح از معاوية بن عمار از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند يعنى آن حضرت يا حضرت سيد المرسلين ٦ و اين اظهر است بحسب واقع و اول بحسب ظاهر عبارت كه هر كه خواهد كه حق سبحانه و تعالى او را در سايه عرش خود در آورد يا در كنف رحمت خود جاى دهد در روزى كه سايه نباشد مگر سايه عرش او يا حمايت نتواند كرد مگر رحمت او و شفاعت نبى و ائمه صلوات اللَّه عليهم نيز از حمايت نتواند كرد مگر رحمت او و شفاعت نبى و ائمه صلوات اللَّه عليهم نيز از حمايت رحمت است. سه مرتبه اين عبارت را فرمودند و مردمان ترسيدند كه مبادا تكليف شاقى باشد چون حضرت سيد الانبياء ٦ در تكاليف شاقه چنين عبارتى بيشتر مى‌فرمودند پس فرمودند كه بايد كه پريشانى را مهلت دهد يا پاره از حق خود بگذارد يا از حق خود بگذرد بنا بر آن كه من از جهة تبيين باشد.

و در حديث كالصحيح از عبد الرحمن منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند در روز كرمى و دست خود را كج كردند چنانكه كف دست به زير