لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٤١ - روزه رمضان در هر ماهى ممكن است

جايز باشد بحديث او عمل كردن شكى نيست كه با تعارض احاديث صحيحه جايز نيست عمل به حديث او كردن.

(و سال سليمان بن جعفر الجعفرىّ ابا الحسن الرّضا صلوات اللَّه عليه عن الرّجل يكون عليه ايّام من شهر رمضان أ يقضيها متفرّقة قال لا بأس بتفرقة قضاء شهر رمضان انّما الصّيام الّذى لا يفرّق صوم كفّارة الظّهار و كفّارة الدّم و كفّارة اليمين)

و در صحيح و حسن كالصحيح منقول است از سليمان كه گفت سؤال كردم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه از شخصى كه بر او بوده باشد چند روز از قضاى ماه رمضان آيا متفرق به جا مى‌تواند آورد حضرت فرمود كه باكى نيست در متفرق ساختن قضا ماه رمضان و باكى نيست اشعارى دارد به آن كه متتابع بهتر است به درستى كه آن روزه را كه متفرق نمى‌توان به جا آوردن روزه كفّاره ظهار است يعنى هر چه دو ماه پى در پى مى‌بايد پس داخل است در آن كفاره قتل خطا و عمد و اعتكاف و ماه رمضان و نذر تتابع و امثال آن ديگر صوم دم متعه است و آن سه روز در حج است كه البته متتابع است و در هفت در خانه خلافست كه خواهد آمد، و ديگر روزه كفاره يمين است كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه بنده آزاد كنند يا ده مسكين را طعام دهند يا به پوشانند و اگر عاجز شوند سه روز روزه بگيرند و اين سه روز را پى در پى واقع مى‌سازد و از امثال اين اخبار ظاهر مى‌شود كه قضاى ماه رمضان واجب موسع است و فورى نيست تا وقتى كه به مقدار آن زمان مانده باشد و ماه رمضان چنانكه گذشت كه زنان رسول اللَّه ٦ تاخير مى‌كردند قضاى ماه رمضان را تا شعبان و از اين باب احاديث بسيار است غافل مباش از آن چون در همه ذكر كردن سبب تطويل است.