لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٢٧ - جماع كردن مسافر در رمضان

و كالصحيح از بزنطى منقول است كه گفت از حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه از سفر به خانه آيد در ماه رمضان و چيزى نخورده باشد و پيش از زوال بيايد حضرت فرمودند كه روزه مى‌گيرد.

[جماع كردن مسافر در رمضان‌]

(و سال عبد اللَّه بن سنان ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن الرّجل ياتى جارية فى شهر رمضان بالنّهار فى السّفر فقال ما عرف هذا حقّ شهر رمضان انّ له فى اللّيل سبحا طويلا قال قلت له أ ليس له ان ياكل و يشرب و يقصّر قال انّ اللَّه عزّ و جلّ رخّص للمسافر فى الافطار و التّقصير رحمة و تخفيفا لموضع التّعب و النّصب و وعث السّفر و لم يرخّص له فى مجامعة النّساء فى السّفر بالنّهار فى شهر رمضان و أوجب عليه قضاء الصّيام و لم يوجب عليه قضاء تمام الصّلاة اذا اب من سفره ثمّ قال و السنّة لا تقاس و انّي اذا سافرت فى شهر رمضان ما اكل كلّ القوت و ما اشرب كلّ الرّى. و النّهى عن الجماع للمقصّر فى السّفر انّما هو نهى كراهة لا نهى تحريم)

و منقول است در صحيح از عبد اللَّه كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه جماع كند با كنيزكى در روز ماه رمضان حضرت فرمودند كه اين شخص حق و حرمت ماه رمضان را ندانسته است به درستى كه او را در شب وسعت بسيار هست و هر دست و پائى كه مى‌خواهد مى‌تواند زد.

عرض كردم به حضرت كه آيا نمى‌تواند خوردن و آشاميدن، و قصر نماز كردن حضرت فرمودند كه حق سبحانه و تعالى رخصت داده است مسافر را كه افطار كند و نماز را قصر كند از روى شفقت و مرحمت و از جهة سبك كردن‌